ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
image description

Ρατσισμός - Άρθρο του Δημήτρη Παξινού

Οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι. Έχουν εξ αρχής τα ίδια δικαιώματα και  υποχρεώσεις. Ανθρώπινοι και θεϊκοί συνάμα κανόνες. Κάποιοι, λίγοι ή πολλοί, δεν συμφωνούν και προσπαθούν να παραβιάζουν αυτούς τους φυσικούς κανόνες. Άλλοι ηθελημένα, άλλοι αθέλητα.

 

Η δημιουργία κάστας, όπως στην Ινδία, με άλλη όμως φιλοσοφική σκέψη, ήταν και είναι απαράδεκτη. Κανείς δεν γεννιέται για να υπηρετεί τους άλλους και κανείς δεν γεννιέται για να τους διαφεντεύει. Παρά ταύτα σκλάβοι υπήρχαν πάντοτε, άλλοτε με συνθήκες λιγότερο κακές και άλλοτε με συνθήκες βάναυσες. Εθεωρούντο res κατά τους αρχαίους Ρωμαίους, δηλαδή πράγμα και άρα αντικείμενο συναλλαγής, πώλησης, δανεισμού. Κι όσο πιο παλιά, τόσο περισσότερο αντιμετωπίζονταν σαν κάτι ευτελές, χωρίς καμία αξία, πόσω μάλλον ανθρώπινη που ακόμη και σήμερα αναζητείται.

 

Βεβαίως πέρασε ανεπιστρεπτί η εποχή των μαύρων δούλων με τις αλυσίδες που τους περιέφεραν και τους εγκαθιστούσαν όπου τους εξυπηρετούσε, όπως και η εποχή των κονκισταδόρες που αφάνιζαν τους ιθαγενείς της Αμερικής κυρίως σε σημείο να τους παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια σε τελετές ως φοκλόρ, ντυμένους με τα φτερά και τις παραδοσιακές στολές τους, θυμίζοντας την εποχή της άγριας δύσης.

 

Οι σκλάβοι, δεσμώτες που ζούσαν μόνο για ένα κομμάτι ψωμί χωρίς καμία προοπτική. Αυτή ήταν η  ζωή τους σκυλίσια, ή και χειρότερα. Γίνεται λοιπόν, τα τελευταία χρόνια, μια διαρκής συζήτηση για τα δικαιώματα των μαύρων, ξεκινώντας από την Αμερική, που ακόμη σε ένα μέρος είναι βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις περί ανώτερης και κατώτερης φυλής και αυτό φαίνεται στη βάναυση συμπεριφορά τους από την
αστυνομία. Είναιη Αμερική μία χώρα της ισότητας, των ίσων ευκαιριών. Λένε και προπαγανδίζουν τα επιτεύγματά της και δεν έχουν άδικο.

 

Υπάρχει όμως και μία σκοτεινή πλευρά σε όλο αυτό το σκηνικό. Και είναι στα γκέτο των μαύρων και των λατινοαμερικάνων με τους πάμπτωχους με την ροπή τους προς την πορνεία και τα ναρκωτικά. Το εύκολο κέρδος που σε όλους είναι τόσο ελκυστικό και προσοδοφόρο. Κατ’ αρχήν, θα πρέπει να πούμε, ότι το ότι γεννηθήκαμε σε ένα τόπο δεν σημαίνει πως είμαστε πιο πολιτισμένοι, πιο προχωρημένοι από τους άλλους που έτυχε να γεννηθούν σε άλλη χώρα, με άλλο χρώμα, άσπρο, μαύρο, κόκκινο, κίτρινο, ή ότι αυτοί υπολείπονται σε πολιτισμό και κουλτούρα.

 

Όλα αυτά αποκτώνται με τον καιρό με την σωστή παιδεία που διδάσκεται ο άνθρωπος και η ανθρώπινη αξία είναι απαραβίαστη και κατοχυρωμένη διεθνώς. Για να περάσουμε όμως από τα λόγια στην πράξη θέλει πολύ δουλειά από το σχολείο και από το σπίτι που δεν θα διακρίνουν τα παιδιά με βάση το χρώμα. Οι πιο βασανισμένοι είναι οι αυτόχθονες, οι ιθαγενείς της Αφρικής και της Αυστραλίας, ιδίως, που μετά τόσα χρόνια, διεκδικούν το αυτονόητο. Ίσες ευκαιρίες, ισονομία, ίδια δικαιώματα και όχι μόνο στα χαρτιά. Το διεκδικούσαν και το διεκδικούν με κάθε τρόπο ειρηνικό και πρόσφορο, όπως ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, είτε και όχι, όπως οι μαύροι πάνθηρες, που αναγκάστηκαν να βρουν πιο δυναμικό τρόπο αντιμετώπισης του ρατσισμού και δεν είχαν κι αυτοί τελείως άδικο. Γιατί για να διατρανώσεις το δίκαιο και να το κάνεις υπαρκτό χρειάζεται κάθε τρόπος μέχρι να αρχίσουν να αντιλαμβάνονται οι οπαδοί της κου κλουξ κλαν και οι παρεμφερείς οργανώσεις ότι ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Δηλαδή δεν αντέχουν άλλο την υποβάθμιση σε πολίτες γ΄ και δ΄ κατηγορίας.

 

Η προσπάθεια έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια και ως συνήθως οδηγεί σε υπερβολές κατεδάφισης σε οτιδήποτε θυμίζει αποικιοκρατία. Δεν γίνεται όμως με τις απαγορεύσεις κάθε είδους, γιατί αυτές οδηγούν σε περιστολή δικαιωμάτων, που τα εκμεταλλεύονται καταλλήλως οι κατά περίπτωση κυβερνώντες. Που κάθε απαγόρευση, με τη μορφή νόμου, έρχεται και παγιώνει στη συνείδηση του κόσμου ως μία ακόμη απαγόρευση και αντίστοιχη περιστολή ανθρώπινων δικαιωμάτων. Και αυτό, αφού αυτό μένει, ως εκμετάλλευση, για άλλες ομοειδείς περιπτώσεις. Έτσι η απαγόρευση να αναφερθείς και να επικαλεστείς την αντίθετη άποψη, επιφέρει και ποινικές συνέπειες.

 

Το κάθε δε κράτος κατά την βούλησή του και το συμφέρον του αυτές τις απαγορεύσεις τις καθιστά νόμο του κράτους και αντιμετωπίζει ανάλογα με διωγμούς των αντιφρονούντων, ως εχθρών του λαού. Η παιδεία λοιπόν, διαπαιδαγώγηση, ότι όλοι ζούμε κάτω από την ίδια στέγη κι είμαστε προσωρινοί ένοικοι ενός ευλογημένου τόπου, της γης, του μπλε πλανήτη τον οποίο προσπαθούμε με κάθε τρόπο να καταστρέψουμε. Λυσσομανάμε για να το καταφέρουμε.

 

Πριν όμως απ’ αυτό θα πρέπει να λύσουμε τοπρόβλημα το ρατσιστικό με συνεχή εκπαίδευση, με παιδεία που συνεχώς αναδεικνύει τα σημεία της συνένωσης του ανθρώπινου γένουςκαι την αντιμετώπιση των εχθρών του περιβάλλοντος. Έχουμε ανάγκη λοιπόν να ενισχύσουμε αυτή την προσπάθεια με έργα, καθημερινά, αποδεικνύοντας ότι είμαστε ένα και αντίπαλός μας είναιη αντιμετώπιση των προβλημάτων που γεννά αυτή η ακόρεστη επιθυμία για κέρδος και για έλεγχο της ανθρωπότητας όλης.

 

Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα, ιδίως την εποχή που ζούμε που οι απίστευτες μηχανικές γνώσεις και ανακαλύψεις δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν έναν ιό. Γιατί λείπει το πνευματικό στοιχείο που δεν υποκαθίσταται, ούτε με την τεχνητή νοημοσύνη που θέλουν να μας φυτεύσουν και να γίνει ο οδηγός και προστάτης μας. Μπροστά σε όλα αυτά τα αληθινά προβλήματα είμαστε πολύ ασθενικοί για να χωρίζουμε τους ανθρώπους ανάλογα με τοχρώμα, που έτυχε να έχουμε.


Άλλος είναι ο εχθρός μας. Κυρίως ο εαυτός μας με τις ψευδαισθήσεις στις οποίες υποβαλλόμαστε και θεωρούμε τους εαυτούς μας αθάνατους.

 


ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΞΙΝΟΣ
ΠΡΩΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ.Α.

Διαβάστε επίσης

image descriptionΔημήτρης Παξινός

Πάντοτε οι μεγάλοι ηγέτες είχαν πλάι τους σοφούς συμβούλους. Συνήθως μεγαλύτερης ηλικίας. Είχαν ανάγκη την πείρα τους, την σοφία τους, τις συμβουλές τους. Ίσως αυτό τους έκανε μεγά...

image descriptionΔημήτρης Παξινός

Από την εποχή του Ησιόδου, όταν ο αδελφός του υφάρπαξε την κληρονομική περιουσία και στη συνέχεια δωροδόκησε τον δικαστή αναζητείται η Δικαιοσύνη. Ας αφήσουμε την Παλαιά Διαθήκη κα...

image descriptionΔημήτρης Παξινός

Ο Αριστοτέλης έγραψε ότι «το μόνο σταθερό κράτος είναι αυτό, όπου όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι ενώπιον του νόμου». Αυτή είναι η αρχή της ισότητας, το άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος....

image descriptionΔημήτρης Παξινός

    Είναι γεγονός ότι σήμερα το Κράτος Δικαίου υποχωρεί ακόμη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.). Μαζί κι η Δημοκρατία όπως την γνωρίζαμε. Είτε, μέσω ανεξέλεγκτων, ανεξάρτητων αρχών, ...

image descriptionΔημήτρης Παξινός

Ποιος είναι λοιπόν χρήσιμος, ποιος μη χρήσιμος και ποιος τους κρίνει αν είναι έτσι η αλλιώς. Ποια είναι τα κριτήρια τους και ποια άραγε χαρακτηριστικά έχουν.   Αυτά διαφέρουν από κ...

image descriptionΔημήτρης Παξινός

Να μοιάσουμε στον λευκό ή και στον γερμανικό οίκο. Κατάλοιπα κι αυτά  θα πείτε. Τι θα πει λοιπόν επιτελικό κράτος για τα καθ’ ημάς; Και τι ακριβώς κράτος ήταν πριν. Προφανώς μη επι...

image descriptionΔημήτρης Παξινός

Με αφορμή την επίσκεψή της βγαίνουν στον αέρα οι δεκάδες ειδικοί που υπάρχουν στην Ελλάδα επί παντός επιστητού και μας κατακλύζουν με τις κοσμοϊστορικές απόψεις τους και τα αντίστο...

image descriptionΔημήτρης Παξινός

Η Τουρκάλα δικηγόρος Εbru Timtik καταδικάστηκε πέρσι για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση και την Πέμπτη 27 Αυγούστου 2020 πέθανε σε νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης, ενώ πραγματ...

image descriptionΔημήτρης Παξινός

Η αλαζονεία είναι σαν το σαράκι που τρώει τα εσώτερα και ξυπνά τα κατώτερα ένστικτα. Αναγνωρίζεται μόνο από τους γύρω, ποτέ από τον ίδιο.   Γράφει ο Δημήτρης Παξινός -      Ο ρωμαί...