Σαν σήμερα πριν από 77 χρόνια, στη θέση Νιχωρίτικα Τραχειάς Αργολίδας εκτελέστηκαν 17 πατριώτες από τον Καρατζά Τροιζηνίας στα πλαίσια εκκαθαριστικών επιχειρήσεων των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής.
"Σε τούτο τον τόπο όπου θα 'πρεπε να καίει καντήλι της μνήμης άσβεστο, εδώ όπου θα όφειλαν προσκύνημα σεμνό οι νεότερες γενιές, εδώ που θα 'πρεπε να αντάμωναν τα νιάτα της περιοχής ... εδώ που θα 'πρεπε οι μνήμες να πυρπολούν τις ψυχές μας, εδώ βασίλεψε η απόλυτη σιωπή. Ένα καντήλι δεν άναψε, ένα στεφάνι δεν άγγιξε τα ματωμένα χώματα, ένας λόγος δοξαστικός δεν αντήχησε στη ρεματιά που δέχτηκε τα άψυχα κορμιά. Πενήντα και κάτι χρόνια ένοχης σιωπής ... "
Με αυτά ακριβώς τα λόγια άρχισα την ομιλία μου στην πρώτη, μεγαλειώδη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 1/6/1997 για να τιμηθεί η υπέρτατη θυσία των 17 παλικαριών από τον Καρατζά που έδωσαν τη ζωή τους για την πατρίδα, θύματα της ναζιστικής θηριωδίας, στην περιοχή Νιχώρι.
Μαζί τιμήθηκε και η μνήμη του 18χρονου Βασίλη Μπούρα τον οποίο συνέλαβαν νωρίτερα και αφού τον βασάνισαν απάνθρωπα, τον κρέμασαν αφήνοντάς τον σε κοινή θέα προς παραδειγματισμό.
Ακολούθησαν άλλες δύο όπου η επέτειος γιορτάστηκε συνδυαστικά με το χωριό Καρατζάς. Έκτοτε περιορίστηκε σε μια τυπική εκδήλωση στον περίβολο της εκκλησίας του χωριού.
Η ευθύνη του οικείου Δήμου να «αποσπάσει» την εκδήλωση από το φυσικό της χώρο που δεν είναι άλλος από τον τόπο θυσίας και να την προσαρμόσει στα δικά του μέτρα, συνέβαλε καταλυτικά στην απομείωσή της.
Αποτελεί πανελλαδική πρωτοτυπία να μην αποδίδεται η τιμή στους νεκρούς εκεί ακριβώς όπου έπεσαν και στο σημείο αυτό να μην υπάρχει τίποτα πλέον παρά τα απομεινάρια των προσπαθειών μιας ομάδας εκπαιδευτικών και μιας φούχτας πολιτών που πάσχισαν κόντρα σε όλους και σε όλα για την ανάδειξη της μεγάλης θυσίας
Στη φωτογραφία παρακάτω απεικονίζεται με τον πλέον εμφατικό τρόπο το αποτέλεσμα της εγκατάλειψης του τόπου θυσίας διά χειρός συμπολιτών μας που διακρίνονται για τα ένθερμα «δημοκρατικά» τους αισθήματα ...
"Μνημείο" αδιαφορίας και αβελτηρίας, καρφί στο μάτι της τοπικής κοινωνίας και των αρχόντων της.
Ξεχωριστή αναφορά οφείλουμε να κάνουμε στον μακαριστό ιερέα της περιοχής Θεόδωρο Τσουκάτο, τον παπά Θόδωρο όλων μας. Εις πείσμα του συντηρητικού έως και ακροδεξιού κατεστημένου της περιοχής ο τολμητίας ιερέας ετέλεσε το πρώτο τρισάγιο στον τόπο θυσίας των ηρώων αψηφώντας τους κινδύνους. Αποτέλεσμα της γενναίας του πράξης ήταν η τιμωρία του από τον τότε μητροπολίτη Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης κ. Ιερόθεο...
Τέλος, υπάρχει στο You Tube μία σειρά video, οκτώ (8 τον αριθμό, με τίτλο: "Το χρονικό μιας εκτέλεσης - 5 Ιουνίου 1944 Καρατζάς,, Αγία Ελένη, Νιχώρι Αργολίδας", τα οποία αναφέρονται στην εκτέλεση των δεκαεπτά πατριωτών από τον Καρατζά Τροιζηνίας στις 5 Ιουνίου 1944 από τους Γερμανούς κατακτητές.
Μέσα από τις μαρτυρίες τριών από τους έξι συνολικά επιζήσαντες της εκτέλεσης οι οποίοι εκείνο τον καιρό, (1995), βρίσκονταν ακόμα εν ζωή, ξετυλίγεται βήμα - βήμα το χρονικό της θηριωδίας.
Επίσης έχει καταγραφεί η πρώτη εκδήλωση για το γεγονός και η οποία πραγματοποιήθηκε την 1η Νοεμβρίου 1995 στο Δημοτικό Σχολείο Γαλατά.
Τα video αυτά έχουν ιδιαίτερη αξία καθώς για πρώτη φορά ακούγονται δημόσια τα ονόματα των εκτελεσθέντων όπως και όσων διασώθηκαν, δια χειλέων Γιώργου Ανδριανού.
Επίσης, από τον επιζήσαντα Παναγιώτη Σαχίνη ακούγεται πάλι για πρώτη φορά δημόσια ότι καθόλη τη διάρκεια της εκκαθαριστικής επιχείρησης όπως και κατά την ίδια την εκτέλεση, συμμετείχαν Έλληνες "πατριώτες" των ταγμάτων ασφαλείας...
Στη βιντεοσκόπηση ο συνάδελφος δάσκαλος Μιχάλης Καρακωνσταντής και ο Γιωργος Παπακωνσταντινου , υπάλληλος του ΟΤΕ .
Τη μετατροπή από βιντεοταινία σε CD έκανε ο φωτογράφος του Πόρου Κώστας Μωραΐτης και αυτή από CD σε video στο YouTube η συναδέλφισσα
Valia KamilouΤέλος, αξίζουν συγχαρητήρια σε μια ομάδα εκπαιδευτικών που είχαν την πρωτοβουλία της ανάδειξης του γεγονότος (Καρανάσιος Στέλιος, Ανδριανόπουλος Μπάμπης, Καρακωνσταντής Μιχάλης, Ιωάννης Γεωργιόπουλος, Γιώργος Κυριακού, Ντελής Αντώνης, Νεκτάριος Κουκούλης) όπως και σε έναν αριθμό πολιτών ( Κούβαρης Σταύρος, Γιακουμής Κώστας, Καραγιάννης Κυριάκος, Μπαντζάβαλης Νίκος, Νίκος Δρούλιας)
Δίχως αυτούς η ναζιστική θηριωδία και η υπέρτατη θυσία εκείνων των παλικαριών θα παρέμενε στα σκοτάδια της λήθης και της άγνοιας
Ξεχωριστή αναφορά οφείλουμε σε δύο αποδημήσαντες που πρωτοστάτησαν στις προσπάθειες για την ανέγερση μνημείου στον τόπο θυσίας. (Νιχώρι Αργολίδας).
Λαδάς Βασίλης και Παπαχρήστου Γιάννης, πρόεδρος του παραρτήματος ΠΕΕΑ Κρανιδίου και γραμματέας της Κ.Ο. ΚΚΕ Τροιζηνίας αντίστοιχα.
ΥΓ. Ελπίζουμε ότι οι δημοτικές αρχές που θα προκύψουν από τις επερχόμενες εκλογές θα συνεργαστούν ώστε να αναδειχθεί σε όλες του τις διαστάσεις το γεγονός της εκτέλεσης.