Κτήμα Τομπάζη: Το απόλυτο success story ενός ονειρικού πολιτιστικού ντεμπούτου

Το ημερολόιο έγραφε Κυριακή 31 Μαΐου 2026 και ο Γαλατάς Τροιζηνίας ετοιμαζόταν να ζήσει μια από τις πιο ατμοσφαιρικές βραδιές του φετινού καλοκαιριού.

Το ιστορικό Κτήμα Τομπάζη άνοιξε τις πύλες του στον πολιτισμό, φιλοξενώντας μια μοναδική λυρική συναυλία που έγινε αμέσως sold out, σηματοδοτώντας ένα άκρως δυναμικό και κομψό ντεμπούτο για τα πολιτιστικά δρώμενα της περιοχής.

Η μαγεία, βέβαια, ξεκίνησε πολύ πριν ακουστεί η πρώτη νότα. Περνώντας την ιστορική είσοδο του κτήματος, ένιωθες αμέσως μια άλλη αύρα να σε τυλίγει. Το μονοπάτι-καμάρα, πνιγμένο στις ολοκάνθιστες φούξια βουκαμβίλιες και τις πικροδάφνες, κάτω από τη σκιά που δημιουργούσαν τα θεόρατα κυπαρίσσια, σε οδηγούσε σχεδόν τελετουργικά προς τα ιστορικά κτίσματα. Αριστερά και δεξιά της διαδρομής απλώνονταν τα φουντωτά ελαιόδεντρα, τα οποία παράγουν το διάσημο και βραβευμένο λάδι του κτήματος που έχει γίνει πλέον γνωστό σε όλο τον κόσμο. Εκεί, ανάμεσα στο παλιό λιτρίβι και την επιβλητική έπαυλη, η γαλήνια θάλασσα του περάσματος Πόρου - Γαλατά απλωνόταν κυριολεκτικά στα πόδια σου.

Η ώρα της εκδήλωσης; Απλώς ιδανική. Το σταδιακό ηλιοβασίλεμα άρχισε να γλυκαίνει το φως, χαϊδεύοντας τους πέτρινους τοίχους, την ίδια ώρα που η Μπλε Σελήνη —το δεύτερο γεμάτο φεγγάρι του Μαΐου— ξεπρόβαλλε στον ουρανό, προδιαθέτοντας τους πάντες για το ταξίδι στον χωροχρόνο που θα ακολουθούσε. Σε αυτό το σκηνικό, οι τυχεροί προσκεκλημένοι απόλαυσαν μια υπέροχη, ζεστή φιλοξενία με δροσερό prosecco και εκλεκτό finger food. Μικρά πηγαδάκια ανθρώπων στήθηκαν παντού, χαμόγελα αγαλλίασης καθρεφτίζονταν στα πρόσωπα, νέες γνωριμίες γεννιούνταν και μια νοσταλγική καλοκαιρινή αύρα πλημμύριζε τον χώρο.

Μια περιήγηση στο παρελθόν και η εισαγωγή στη μαγεία
Λίγο πριν το κυρίως «μενού» της βραδιάς, το κοινό ξεναγήθηκε στους χώρους του μουσείου του κτήματος. Στην πρώτη αίθουσα, οι επισκέπτες θαύμασαν τα ιστορικά μηχανήματα του παλιού λιοτριβιού, ενώ στη μεσαία χάθηκαν ανάμεσα σε σπάνια κειμήλια, έγγραφα, γκραβούρες, βιβλία και νομίσματα που κουβαλούν την κληρονομιά της οικογένειας Τομπάζη. Η περιήγηση κατέληγε στην τρίτη, κλειστή αίθουσα: ένας πανέμορφος, ατμοσφαιρικός χώρος 100 θέσεων, όπου ένα εντυπωσιακό γκραν πιάνο με ουρά περίμενε να πάρει φωτιά.

Εμφανώς συγκινημένος, ο οικοδεσπότης Αριστοτέλης Παναγιώταρος, ο άνθρωπος που οραματίστηκε και πραγματοποίησε αυτό το πολιτιστικό άνοιγμα, υποδέχθηκε με περηφάνια το κοινό, εκφράζοντας την ευχή να ζήσουν όλοι μια αξέχαστη εμπειρία —κάτι που, κρίνοντας από τις εκφράσεις των παρευρισκόμενων, ήταν ήδη δεδομένο.

Αμέσως μετά, ο Δημήτρης Κιουσόπουλος ανέλαβε να προλογίσει την εκδήλωση. Με μια λιτή, απόλυτα κατανοητή εισαγωγή, μίλησε για τη δύναμη και την ουσία της όπερας. Καθ' όλη τη διάρκεια της βραδιάς, ο κ. Κιουσόπουλος παρουσίαζε τα κομμάτια παραδίδοντας μικρά, απολαυστικά μαθήματα τέχνης και ιστορίας, πάντα με διακριτικό χιούμορ, ευγένεια και μια γοητευτική αμεσότητα που κέρδισε το κοινό.

Όταν δύο ντίβες μαγεύουν το Σαρωνικό
Το Saronic Magazine ήταν εκεί και το έζησε: από τα πρώτα δευτερόλεπτα, η κλειστή αίθουσα πλημμύρισε από καθαρή μουσική ενέργεια. Δύο σπουδαίες πρωταγωνίστριες της όπερας, η διεθνούς φήμης σοπράνο κολορατούρα Δήμητρα Κωτίδου και η καταξιωμένη μέτζο-σοπράνο Ελένη Βουδουράκη, ένωσαν τις φωνές τους. Οι δύο καλλιτέχνιδες, που το περασμένο φθινόπωρο (2025) είχαν μαγέψει την Κίνα στην περιοδεία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής ως Βιολέτα και Αννίνα στην Τραβιάτα, έδειξαν γιατί θεωρούνται κορυφαίες στο είδος τους.

Συνοδευόμενες από τον εξαιρετικό πιανίστα Μάρκο Κώτσια, ο οποίος ξεδίπλωσε το σπουδαίο ταλέντο του στο πιάνο με απόλυτο συντονισμό και ευαισθησία, οι δύο τραγουδίστριες κυριολεκτικά απογείωσαν το πρόγραμμα. Η ακουστική του χώρου, «χτισμένη» πάνω στα παραδοσιακά υλικά της πέτρας και του ξύλου, λειτούργησε σαν φυσικό ηχείο, δημιουργώντας ένα ζεστό, κρυστάλλινο ηχητικό περιβάλλον.

Το ρεπερτόριο ήταν μια ισορροπημένη γιορτή: από τη μελαγχολική ομορφιά του John Dow (Come again) και το παιχνιδιάρικο πάθος της Habanera από την Carmen (από την καθηλωτική Ελένη Βουδουράκη), μέχρι την κρυστάλλινη, αστραφτερή κολορατούρα της Δήμητρας Κωτίδου στα εμβληματικά «O mio babbino caro» του Puccini και «Sempre libera» από την Travιata. Τα ντουέτα τους στη διάσημη Βαρκαρόλα του Offenbach και το Duo des fleurs του Delibes ήταν απλώς χάρμα οφθαλμών και ώτων. Ο Μάρκος Κώτσιας χάρισε επίσης δύο συγκλονιστικές σολιστικές στιγμές, ερμηνεύοντας Chopin (Βαλς του λεπτού) και Grieg (Πρωινή Διάθεση), καθηλώνοντας την αίθουσα.

Ήταν ένα πρόγραμμα που απευθυνόταν σε όλους, από τους φανατικούς της όπερας μέχρι εκείνους που την άκουγαν για πρώτη φορά. Στην περιοχή μας, οι ευκαιρίες για λυρικό τραγούδι είναι σπάνιες —πολλοί θυμήθηκαν τις όμορφες βραδιές των "Καποδιστριακών Συναντήσεων" στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου στον Πόρο, στο πλαίσιο του Poros Arts Festival υπό την επιμέλεια της Λαρίσας Ιασωνίδου. Αυτή τη φορά, όμως, το επίπεδο ήταν πραγματικά παγκόσμιας κλάσης.

Ένα φινάλε που προκάλεσε ρίγη συγκίνησης
Η μεγαλύτερη έκπληξη, όμως, κρατήθηκε για το κλείσιμο. Η Δήμητρα Κωτίδου άφησε για λίγο το οπερατικό ύφος και πραγματοποίησε έναν ανατριχιαστικό φωνητικό αυτοσχεδιασμό, παντρεύοντας το παραδοσιακό «Τζιβαέρι» με το «Γιατί πουλί μ’ δεν κελαΐδείς». Αμέσως μετά, οι δύο κυρίες έγιναν και πάλι ντουέτο, ερμηνεύοντας αγαπημένα τραγούδια του Μίμη Πλέσσα και του Μάνου Χατζιδάκη.  Καθώς οι θεατές άρχισαν να σιγοτραγουδούν μαζί τους, μια βαθιά συγκίνηση απλώθηκε στην αίθουσα και ένα διάχυτο ρίγος πέρασε από όλους μας.

Οι ίδιοι οι καλλιτέχνες δήλωσαν μαγεμένοι από την ενέργεια του κτήματος. Μάλιστα, η Ελένη Βουδουράκη, η οποία είναι δηλωμένη εραστής του Σαρωνικού και ειδικά των Σπετσών (κάτι που έχει μοιραστεί με τους αναγνώστες μας σε παλαιότερο άρθρο της στο Saronic Magazine), ένιωσε σαν στο σπίτι της.

Το μέλλον γράφεται με νότες
Η βραδιά στο Κτήμα Τομπάζη ήταν ένα ονειρικό, γεμάτο φινέτσα ξεκίνημα. Ένας χώρος με τόσο βαρύ ιστορικό παρελθόν απέδειξε ότι μπορεί να μεταμορφωθεί σε έναν σύγχρονο φάρο πολιτισμού υψηλών προδιαγραφών. Το όραμα του Αριστοτέλη Παναγιώταρου άρχισε να παίρνει την πιο όμορφη μορφή του και το μέλλον του κτήματος προδιαγράφεται λαμπρό, γεμάτο φως, μουσική και τέχνη. Και εις ανώτερα!

The Artists at a Glance

• Δήμητρα Κωτίδου (Σοπράνο Κολορατούρα): Με έδρα τη Γερμανία και συνεργασίες με ιερά τέρατα της όπερας (Montserrat Caballe, Renata Scotto), ξεχωρίζει για την εκθαμβωτική της τεχνική και τη σκηνική της άνεση. Έχει λάμψει σε ευρωπαϊκές σκηνές ως Βασίλισσα της Νύχτας, Gilda και Violetta, ρόλο στον οποίο θα την απολαύσουμε ξανά στην Εθνική Λυρική Σκηνή τον Ιούλιο του 2026. Διαθέτει πτυχία από το Harvard και το Πανεπιστήμιο Πειραιώς.

• Ελένη Βουδουράκη (Μεσόφωνος): Απόφοιτος του National Opera Studio του Λονδίνου, κινείται με απίστευτη ευκολία από την όπερα μέχρι το ελαφρύ ελληνικό τραγούδι του Μεσοπολέμου (θεωρείται κορυφαία ερμηνεύτρια του Κώστα Γιαννίδη). Με σταθερή παρουσία στην ΕΛΣ από το 1999, έχει ερμηνεύσει δεκάδες πρωταγωνιστικούς ρόλους και έχει συμπράξει με τον Jose Cura.

• Μάρκος Κώτσιας (Πιάνο): Βραβευμένος πιανίστας (Α' Βραβείο YAMAHA 2008) με τεράστια εμπειρία ως repetiteur και σολίστ. Έχει συνεργαστεί στενά με την ΕΛΣ (συμμετέχοντας και στο «Ταξίδι στην Αιωνιότητα» της Ελένης Καραΐνδρου), με τη Σόνια Θεοδωρίδου σε διεθνείς περιοδείες, καθώς και με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και την ΕΡΤ.