Ο Σύλλογος Φροντίδας Αδέσποτων Ζώων Πόρου-Γαλατά PAWS ανάρτησε στο Facebook ένα συγκλονιστικό μήνυμα απόγνωσης και οργής, καταγράφοντας την αδιάκοπη ταλαιπωρία των γατών στη Φούσα από ανθρώπους που διώχνουν τις αποικίες και καταστρέφουν τα σημεία σίτισης.
«Πόσο μπορεί να απογοητευτεί κανείς από τους ανθρώπους…», ξεκινά η ανάρτηση.
Οι γάτες διώχθηκαν αρχικά από το πρώτο τους σημείο, όταν ένας άνδρας που χρησιμοποιεί καθημερινά τον δρόμο προς το σπίτι του εξέφρασε φόβο μήπως σκοτώσει κάποια με το αυτοκίνητό του. Ο Σύλλογος κατανόησε την ανησυχία και συμφώνησε να μεταφέρει το σημείο σίτισης.
Μεταφέρθηκαν σε ένα κομμάτι γης που δεν χρησιμοποιεί κανείς (αν και ανήκει σε κάποιον). Την επόμενη μέρα όμως είχαν εξαφανιστεί όλα τα μπολ.
Αναγκάστηκαν να μετακινήσουν ξανά τις γάτες. Βρήκαν νέο σημείο, αλλά ούτε εκεί συμφώνησε ο ιδιοκτήτης, παρότι οι γάτες δεν βρίσκονταν καν μέσα στο χωράφι του, αλλά έξω από αυτό.
Η αποικία μεταφέρθηκε λίγο πιο πέρα. Κάποιος είχε φτιάξει με πολλή φροντίδα ένα όμορφο, αδιάβροχο βαρέλι. Περίπου 15 γάτες μπορούσαν να τρώνε και να πίνουν εκεί. Όλο τον χειμώνα το βαρέλι βρισκόταν στη θέση του. Η εθελόντρια που τις τάιζε καθημερινά ήταν τόσο χαρούμενη γι’ αυτό. Τα ζώα είχαν στεγνή τροφή τον χειμώνα και για τα μικρά ίσως ήταν και ένα σημείο να κρυφτούν τις κρύες μέρες.
«Αλλά σήμερα όλα είχαν εξαφανιστεί. Το βαρέλι. Τα μπολ για το φαγητό και το νερό. Τα πράγματα δεν βρίσκονταν καν στους κοντινούς κάδους απορριμμάτων. Ελέγξαμε και τους τέσσερις κάδους που ήταν δίπλα. Δεν τα πέταξαν. Τα εξαφάνισαν.»
Η ανάρτηση κλείνει με τα ερωτήματα που βασανίζουν τους εθελοντές: «Πόσο σκληρός μπορεί να γίνει κάποιος; Πόση κακία μπορεί να κρύβει μέσα του;»
Το μήνυμα του PAWS αντικατοπτρίζει την καθημερινή μάχη των εθελοντών που φροντίζουν αδέσποτα ζώα, αντιμετωπίζοντας όχι μόνο την έλλειψη πόρων, αλλά και την εχθρότητα ορισμένων κατοίκων. Η απογοήτευση είναι βαθιά, καθώς κάθε μετακίνηση κοστίζει χρόνο, χρήμα και κόπο, ενώ οι γάτες μένουν εκτεθειμένες σε κινδύνους μέχρι να βρεθεί ένα ασφαλές σημείο.
Η φροντίδα των αδέσποτων ζώων παραμένει ευθύνη όλων. Όμως, όπως φαίνεται και από αυτή την ανάρτηση, η κατανόηση και η αλληλεγγύη δεν είναι πάντα δεδομένες.
