Τα τρια νεογέννητα κουταβάκια που βρέθηκαν πεταμένα σε κάδο απορριμμάτων στον Πόρο στις 17 Νοεμβρίου, με τον ομφάλιο λώρο ακόμα πάνω τους, δεν τα κατάφεραν. Παρά την υπεράνθρωπη προσπάθεια και τη 24ωρη φροντίδα που τους πρόσφερε η εθελόντρια Εύα Ουρανή, τα τρία μικρά άφησαν την τελευταία τους πνοή ένα-ένα μέσα σε δέκα μέρες.
Τα κουτάβια ήταν μόλις λίγων ημερών όταν τα πέταξαν ζωντανά στα σκουπίδια. Η φιλοζωική οργάνωση Adopt a Paw Today που ανέλαβε την περίθαλψη, εξακολουθεί να αναζητά τη μητέρα τους και όποιον τα παράτησε. «Ψάχνουμε σκύλα που γέννησε μεταξύ 10 και 16 Νοεμβρίου. Αδέσποτη ή δεσποζόμενη. Κάθε πληροφορία είναι πολύτιμη και θα μείνει απόλυτα εμπιστευτική», τονίζεται στην ανακοίνωση.
Η Εύα Ουρανή, σε μια ανάρτηση που συγκλόνισε το νησί, δεν κρύβει τον θυμό και την απογοήτευσή της:
"Υπάρχει κάποιος ανάμεσά σας που αποφάσισε ότι η δειλία του, η άγνοιά του και η ανευθυνότητά του είναι βάρος που πρέπει να κουβαλήσω εγώ. Υπάρχει κάποιος σε αυτό το νησί που κοίταξε νεογέννητα μωρά κουτάβια και τα άφησε στο βουνό για να τελειώσει εκεί η ζωή τους, αθόρυβα, μακριά από βλέμματα. Εκείνα βρήκαν τον δρόμο ως την πόρτα μου για έναν μόνο λόγο: να τα ταΐσω, να τα ζεστάνω, να προσπαθήσω απλώς και μόνο για να πεθάνουν ένα-ένα δέκα μέρες μετά.
Αρχικώς απευθύνομαι σε εσένα, που ειλικρινά ελπίζω να το διαβάζεις. Θέλω να σου πω ότι είσαι λίγος. Λίγος στην ψυχή, λίγος στην πράξη, λίγος για τη ζωή. Είσαι τόσο λίγος που, πραγματικά, υπό φυσιολογικές συνθήκες ούτε θα σου απηύθυνα λόγο. Δεν είσαι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος· είσαι απλώς ένας ακόμη ασήμαντος, άνανδρος, λιγόψυχος, κάπου στη μέση των πολλών. Δεν χρειάζεται να μάθω το όνομά σου· είσαι ένας ακόμη ανάξιος ανάμεσα σε τόσους, είσαι απλώς ένας αριθμός και μου περνάει αδιάφορο ποιος αριθμός είσαι.
Όμως θα ήθελα να απευθυνθώ και σε όλους εσάς τους άλλους, τους 3.000 κατοίκους του νησιού. Κάποιος από εσάς, ίσως και πολλοί, ξέρει το όνομα αυτού του «αριθμού», γιατί άνθρωπος δεν είναι, και δεν μιλάει. Σε εσάς λοιπόν θέλω να πω ότι ζείτε με έναν πρακτικά δολοφόνο ανάμεσά σας, κάποιον που με περίσσεια ευκολία αφαίρεσε 3, ίσως και παραπάνω, ζωές, χωρίς κανένα εμπόδιο ή ενδοιασμό. Σήμερα είναι κουτάβια, αύριο μπορεί να είναι το οτιδήποτε. Όταν ξεκινά κάποιος να εκμηδενίζει τη ζωή, το κάνει με το «εύκολο», αυτό που δεν του μοιάζει και δεν έχει φωνή, όμως ποτέ δεν σταματά εκεί. Αυτός ο «αριθμός» αύριο θα δει κάποιον να χτυπάει το παιδί του ή τη γυναίκα του και δεν θα πει ποτέ τίποτα. Μεθαύριο θα σηκώσει χέρι εκείνος. Αν δεν σέβεσαι ως ζωές τα ζώα, δεν σε καταλαβαίνω, όμως ελπίζω να είσαι αρκετά έξυπνος ώστε να κατανοείς ότι το επόμενο βήμα είναι ο άνθρωπος· και ελπίζω τουλάχιστον η δική του ζωή, για σένα, να έχει αξία.
Όποιος ξέρει κάτι, ας μου στείλει ένα μήνυμα· θα διατηρήσω απόλυτα την ανωνυμία του. Όχι για εκδίκηση, αλλά γιατί η ζωή πρέπει να έχει κόστος για όποιον την αφαιρεί. Ξέρω ότι δεν θα στείλει κανείς, όμως, για το τέλος, θέλω να πω πως εγώ θα τρόμαζα να ζω σε έναν τόπο που κανείς δεν έχει το θάρρος να πει «φτάνει». Θα φοβόμουν ότι όταν αύριο είμαι εγώ σε ανάγκη, και πάλι κανείς δεν θα μιλήσει."
