Πόσος χρόνος χρειάζεται για να γίνει ένα μέρος κομμάτι του εαυτού σου; Για την καλλιτέχνιδα Άννα Καράκαλου η απάντηση ξεδιπλώνεται μέσα από πινελιές και μνήμες. Αυτό που ξεκίνησε ως μια απλή οικογενειακή επίσκεψη στον Πόρο το 1995, εξελίχθηκε σε έναν δεσμό ζωής, ένα σπίτι, μια ανάμνηση, ένας χτύπος καρδιάς. Στην έκθεση ζωγραφικής «He Was, I Am, We Will Be Here», που θα φιλοξενηθεί από τις 30 Μαΐου έως τις 10 Ιουνίου στην Καθετή, η Άννα Καράκαλου μας προσκαλεί σε μια προσωπική εικαστική αφήγηση, που αποτυπώνει τον χρόνο, την ταυτότητα και τη σιωπηλή δύναμη του τόπου που αγάπησε. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν το Σάββατο 31 Μαΐου στις 8 μ.μ. και θα είναι ανοιχτή καθημερινά από τις 7 μ.μ. έως τις 11 μ.μ. Η έκθεση είναι μέρος του Katheti Summer Arts 2025.
Η Άννα μάς εξηγεί πώς ξεκίνησαν όλα: «Το 1995, οι γονείς μου ήρθαν στον Πόρο για έναν καφέ. Τριάντα χρόνια μετά, η οικογενειακή μας ζωή εξακολουθεί να περιστρέφεται γύρω από μια μικρή γωνιά του Ασκελιού που αποκαλούμε σπίτι. Φέτος συμπληρώνονται επίσης δέκα χρόνια από τον θάνατο του πατέρα μου. Μοιράζομαι τις αναμνήσεις μου και τις καλλιτεχνικές μου ερμηνείες για αυτό το νησί και την κοινότητά του μέσα από δεκάδες σκίτσα που έχω συλλέξει όλα αυτά τα χρόνια. Τα νέα έργα είναι μια συλλογή σχεδίων με μελάνι και γραφίτη, εμπνευσμένα από τα σκίτσα μου και τις πολυάριθμες οικογενειακές στιγμές στην Παναγίτσα και στις γύρω περιοχές».
