Η χθεσινή πυρκαγιά στην περιοχή του Αγίου Στάθη στη Φούσα ήρθε να προστεθεί σε μια ανησυχητική εξίσωση. Μέσα στις τελευταίες 20 ημέρες, ο Πόρος έχει έρθει αντιμέτωπος με τον πύρινο κίνδυνο τρεις φορές. Το αξιοσημείωτο; Αυτό συνέβη σε μια περίοδο που, θεωρητικά, ο κίνδυνος βρισκόταν σε χαμηλό ή μέσο επίπεδο, καθώς μόλις σήμερα η Πολιτική Προστασία εξέδωσε τον πρώτο χάρτη της χρονιάς με βαθμό επικινδυνότητας «Υψηλό» (3).
Κι ενώ κάποιοι, καλομαθημένοι από τις προηγούμενες «ήσυχες» χρονιές, αναρωτιούνται για τη συχνότητα των φετινών συμβάντων, ο πραγματικός προβληματισμός των πολιτών θα έπρεπε να εστιάζεται αλλού: Στην επικίνδυνη αποδυνάμωση των πυροσβεστικών δυνάμεων του νησιού.
Λιγότεροι μόνιμοι, μηδέν εποχικοί
Όπως έχουμε επισημάνει και στο παρελθόν, το Εθελοντικό Πυροσβεστικό Κλιμάκιο Πόρου εκπέμπει SOS. Η πρόσφατη μετάταξη ενός μόνιμου πυροσβέστη, ο οποίος εκτελούσε και χρέη οδηγού, αποτελεί τεράστια απώλεια για την επιχειρησιακή ικανότητα του Κλιμακίου.
Για να καταλάβουμε τη σύγκριση:
Πέρυσι τέτοια εποχή, το Κλιμάκιο στελεχωναν 3 μόνιμοι πυροσβέστες, ενώ είχε ήδη προστεθεί και ένας εποχικός.
Φέτος, οι μόνιμοι έχουν μειωθεί σε μόλις 2, ενώ μέχρι σήμερα δεν έχει πατήσει το πόδι του ούτε ένας εποχικός πυροσβέστης.
Αν αναλογιστεί κανείς ότι παλαιότερα οι εποχικοί που ενίσχυαν το νησί έφταναν ακόμα και τους 5, η φετινή γύμνια είναι παραπάνω από εμφανής.
Εθελοντές υπό πίεση, απαξίωση και χαμηλό ηθικό
Η αποδυνάμωση όμως δεν σταματά στο μόνιμο προσωπικό. Οι εθελοντές πυροσβέστες του Κλιμακίου βλέπουν τις τάξεις τους να αραιώνουν λόγω της «συνταξιοδότησης» μελών που ξεπέρασαν το προβλεπόμενο όριο ηλικίας.
Όσοι έχουν απομείνει, δέχονται τρομερή πίεση. Μέσα στην καρδιά της τουριστικής σεζόν, με τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις στο κόκκινο, αναγκάζονται να παρατάνε τις δουλειές τους για να τρέξουν στα έκτακτα περιστατικά και να καλύψουν τις τακτικές βάρδιες. Αυτό μεταφράζεται σε χαμένες εργατοώρες και, συχνά, σε ρήξεις με τους εργοδότες τους.
Το χειρότερο όλων; Αντί για αναγνώριση, οι άνθρωποι αυτοί εισπράττουν την περιφρόνηση δημοτικών παραγόντων. Η προσφορά τους απαξιώνεται κατ’ επανάληψη, προκαλώντας σοβαρά πλήγματα στο ηθικό μιας ομάδας που αποτελεί την πρώτη γραμμή άμυνας του νησιού.
Η αδράνεια του Δήμου και η ελπίδα των νέων
Παρά τις πασιφανείς ελλείψεις και τα τρία απανωτά καμπανάκια του τελευταίου μήνα, ο Δήμος Πόρου παραμένει θεατής. Μέχρι στιγμής, δεν έχει υπάρξει καμία κινητοποίηση εθελοντών από τη δημοτική αρχή για τη διοργάνωση περιπολιών στα δάση μας.
Το μόνο φωτεινό σημείο μέσα σε αυτό το γκρίζο τοπίο ήταν η αυθόρμητη ανταπόκριση των ίδιων των πολιτών. Η άμεση κινητοποίηση νέων ανθρώπων του νησιού στην πρόσφατη πυρκαγιά στη χωματερή της Βρυσούλας απέδειξε ότι η κοινωνία του Πόρου έχει αντανακλαστικά, ακόμη κι αν η ηγεσία της αδρανεί.
Πώς θα βγάλουμε το καλοκαίρι;
Τα καμπανάκια δεν χτυπούν απλώς· πλέον ηχούν με εκκωφαντική επιμονή. Σήμερα, για πρώτη φορά φέτος, η Πολιτική Προστασία ανεβάζει τον δείκτη επικινδυνότητας στο 3. Με τις φωτιές να έχουν ξεκινήσει πρόωρα, το Κλιμάκιο υποστελεχωμένο και τον Δήμο σε λήθαργο, το ερώτημα στα χείλη όλων των Ποριωτών είναι ένα, αμείλικτο και αγωνιώδες: Πώς θα βγάλουμε το καλοκαίρι;
