Πόρος: Τέλος εποχής για τη Φιλαρμονική – Η πικρή αποχώρηση του Μαέστρου Διονύση Μανωλάτου

Ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της σύγχρονης πολιτιστικής και κοινωνικής ιστορίας του Πόρου έκλεισε οριστικά το περασμένο Σάββατο. Η παραίτηση του αρχιμουσικού της Φιλαρμονικής, Διονύση Μανωλάτου, σηματοδοτεί το τέλος μιας διαδρομής 29 ετών, αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό στη νεολαία και την καλλιτεχνική ζωή του τόπου.

Μια ζωή αφιερωμένη στη μουσική και τα παιδιά εθελοντικά 
Από το 1997, ο Διονύσης Μανωλάτος ταύτισε το όνομά του με τη Φιλαρμονική του Δήμου Πόρου. Υπήρξε ο άνθρωπος που έφερε δεκάδες παιδιά του νησιού σε επαφή με τη μαγεία της μουσικής και των πνευστών οργάνων. Πέρα από δάσκαλος, υπήρξε καθοδηγητής, προσφέροντας ανιδιοτελώς και εθελοντικά τις υπηρεσίες του και χτίζοντας μια μουσική οικογένεια που παιάνιζε με υπερηφάνεια σε κάθε εθνική επέτειο, θρησκευτική γιορτή και επίσημη εκδήλωση, τόσο εντός όσο και εκτός του νησιού.

Το συγκινητικό αντίο στο Άλσος Παπαντωνίου
Το σκηνικό του αποχωρισμού το περασμένο Σάββατο ήταν φορτισμένο με βαθιά συγκίνηση. Στον χώρο της Φιλαρμονικής, στο Άλσος Παπαντωνίου, οι μαθητές του —τα παιδιά της μπάντας— αποχαιρέτησαν με δάκρυα στα μάτια τον αγαπημένο τους μαέστρο και τη σύζυγό του. Η παράδοση των οργάνων και των στολών δεν ήταν μια απλή τυπική διαδικασία, αλλά μια πράξη λήξης μιας εποχής που πολλοί πίστευαν ότι θα κρατούσε για πάντα.

Οι λόγοι της παραίτησης
Η αποχώρηση του κ. Μανωλάτου δεν ήρθε τυχαία, αλλά ως αποτέλεσμα σοβαρών διαφωνιών με τον Δήμαρχο Πόρου, Γιώργο Κουτουζή. Η έλλειψη σύμπνοιας και, όπως αναφέρεται, η μη αναγνώριση της μακροχρόνιας εθελοντικής προσφοράς του αρχιμουσικού και της ίδιας της Φιλαρμονικής, οδήγησαν σε αυτό το οδυνηρό αδιέξοδο.

Πολλοί στο νησί κάνουν λόγο για μια άδικη εξέλιξη, επισημαίνοντας ότι τελικά «τιμωρούνται» τα ίδια τα παιδιά, που χάνουν τη διέξοδο της μουσικής παιδείας.

Η ιστορία που επαναλαμβάνεται (με άλλη κατάληξη)
Η εθελοντική πορεία του Διονύση Μανωλάτου δεν ήταν πάντα ανέφελη. Πριν από μερικά χρόνια, ο μαέστρος και οι μαθητές του είχαν βρεθεί στο στόχαστρο μιας αήθους επίθεσης κατά τη διάρκεια παρέλασης, επειδή η μπάντα δεν είχε παιανίσει το εμβατήριο «Μακεδονία Ξακουστή» (καθώς οι νεαροί μαθητές δεν το είχαν διδαχθεί ακόμα).

Τότε, ο κ. Μανωλάτος είχε υποβάλει ξανά την παραίτησή του, όμως η τότε Δημοτική Αρχή του Γιάννη Δημητριάδη τον είχε στηρίξει δημόσια και απερίφραστα, αναγνωρίζοντας το έργο του και διατηρώντας τη Φιλαρμονική ζωντανή. Σήμερα, η στάση της νυν Δημοτικής Αρχής φαίνεται πως είναι διαφορετική, οδηγώντας στην οριστική ρήξη.

Το κενό που μένει πίσω
Μετά από σχεδόν τρεις δεκαετίες παρουσίας, η σιωπή της Φιλαρμονικής θα είναι ηχηρή. Ο Πόρος χάνει έναν στυλοβάτη του πολιτισμού του και οι νέοι του νησιού στερούνται έναν χώρο δημιουργίας και έκφρασης. Η εθελοντική προσφορά του Διονύση Μανωλάτου θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη των εκατοντάδων μαθητών του, με την τελευταία φουρνιά της φιλαρμονικής το Σάββατο να του προσφέρουν το πιο ειλικρινές «ευχαριστώ» με το χειροκρότημα και τα δάκρυά τους.