Αλήθειες, ψέματα και προοπτικές.
Γράφει η Σίλα Αλεξίου
Μια περιπέτεια ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν τα αδέλφια Αντώνης και Άννα Λεούσσι αποφάσισαν να δωρίσουν στη Μητρόπολη Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης ένα κτίριο στην Αίγινα, με σκοπό να ιδρυθεί εκεί μια Στέγη Νεόπιτος και, εφόσον υπάρξουν οι προϋποθέσεις, να στεγαστεί σε ένα μέρος του κτιρίου μονάδα για τη φροντίδα πληκισμένων.
Εν αρχή η ο Άγιος Νεκτάριος...
Το οικόπεδο είχε αγοραστεί από τον Άγιο Νεκτάριο το 1913 και ανήκε στη Μονή του Αγίου Νεκταρίου, η οποία το δώρισε για την ανέγερση του κτιρίου. Το κτίριο ολοκληρώθηκε από τα αδέλφια Λεούσσι και επί σειρά ετών στέγασε μια τεχνική σχολή με οικοτροφείο για τους μαθητές.
Στη συνέχεια, λειτούργησε στον χώρο του Λεουσείου Ιδρύματος το Τεχνικό Λύκειο της Αίγινας, μετά εγκαταλείφθηκε και, τέλος, χρησιμοποιήθηκε για την παρασκευή των γευμάτων που προσφέρονται στους έχοντες ανάγκη.
Ωστόσο, ποτέ δεν επιτέλεσε τον σκοπό και την επιθυμία των δύο ενεργειών για τη δημιουργία Μονάδας Χρονίως Πασχόντων, προκαλώντας απογοήτευση στην κοινωνία της Αίγινας κυρίως, όπου ανέκαθεν ελλείχευε η ελπίδα της λειτουργίας ενός τέτοιου κοινωφελούς ιδρύματος.
Το χειρόγραφο συμβόλαιο 1913 για την αγορά του οικοπέδου από τον Επίσκοπο Νεκτάριο Πενταπόλεως.
Κοινωφελές Ίδρυμα...
Σύμφωνα με συμβολαιογραφική πράξη για τη σύσταση του Ιδρύματος Κοινωφελούς Σκοπού, αυτή την επωνυμία «Εκκλησιαστική Λεούσειος Στέγη Νεόπιτος και Ευγηρίας» «Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ», που συντάχθηκε στις 7 Απριλίου 1973, εκτός των συμβολαιογράφου Αιγίνης Ιωάννη Πλατή, ο σκοπός της δωρεάς, κατά τη βούληση του Αντωνίου Λεούσσι, ήταν ο εξής: «Η ίδρυση και διατήρηση εν λειτουργία οικοτροφείου και, αν υπάρξουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις, η ίδρυση και διατήρηση Στέγης προς προστασία 14 πεπληγμένων για πρόσωπα μεγάλης ηλικίας στερούμενα οικογενειακής περίθαλψης».
Ταυτόχρονα ο δωρητής ανέφερε πως «αν υπάρξει καθολική αντιμετώπιση των δαπανών εκ μέρους του Κράτους, να λειτουργήσει πτέρυγα 25 περίπου κλινών για αντάτως πάσχοντες νέους και γέροντες».
Η σύσταση του Ιδρύματος επικυρώθηκε με τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 18 Ιουλίου 1985.
Το φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως για την ίδρυση του Ιδρύματος.
Θυμίζει γιατί...
Σήμερα, το Λεούσειο Ίδρυμα στους εσωτερικούς του χώρους θυμίζει γιατί! Απέξω, χάρη στις θερμοπροσόψεις που έχουν τοποθετηθεί, μας κοιτάζει αγέρωχο, καλλιεργώντας μας και πάλι φρούδες ελπίδες, καθώς «κρύβει» τη θλίψη που του προκάλεσε η πρόσφατη περιπέτεια ανακαίνισης.
Ήταν το 2018, όταν η Μητρόπολη Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Αττικής, αποφάσισαν να δώσουν στο Λεούσειο Ίδρυμα μία ακόμη ευκαιρία. Το χάστος της μελέτης για την ανακαίνιση του κτιρίου, η οποία προέβλεπε μια δαπάνη που ξεπερνούσε τα 3 εκατομμύρια ευρώ, καταβλήθηκε από τη Μονή του Αγίου Νεκταρίου.
Ο εργολάβος...
Στη συνέχεια όμως -σύμφωνα με τη συνήθη, δοκιμασμένη και αποτυχημένη τακτική– το έργο ανατέθηκε στον εργολάβο που έδωσε την πιο... συμφέρουσα προσφορά, δηλαδή εκείνον που έκανε τη μεγαλύτερη έκπτωση, υποσχόμενος ότι με το ποσό των 1.800.000 ευρώ θα ολοκληρώσει την ανακαίνιση που είχε υπολογιστεί στα 3.000.000 ευρώ!
Στο μεταξύ, και ενώ είχαν ξεκινήσει οι εργασίες, προέκυψε και πρόβλημα στατικότητας, καθώς το 1972, που ανεγέρθηκε το κτίριο, δεν υπήρχε ο αντισεισμικός κανονισμός, σύμφωνα με τον οποίο σήμερα τα θεμέλια όλων των κτιρίων πρέπει να διαθέτουν τα γνωστά «πέδιλα», ώστε να παρέχεται απόλυτη ασφάλεια.
Η διάγνωση του επιβλέποντος μηχανικού κατέστησε αναγκαία την ενίσχυση των θεμελίων, η οποία και ολοκληρώθηκε. Ωστόσο, το ποσό που είχε ζητήσει ο εργολάβος προκειμένου να πάρει το έργο –όπως ήταν φυσικό– δεν επαρκούσε για την ανακαίνιση. Έτσι, εγκατέλειψε το εργοτάξιο, αφήνοντάς το στη... μοίρα του.
Η Περιφέρεια προσπαθεί, αλλά…
Κι ενώ η Περιφέρεια Αττικής διαβεβαιώνει ότι θα καταβληθούν προσπάθειες, προκειμένου να ενταχθεί στον προϋπολογισμό του 2026, αρχίζει να ωριμάζει μια λύση πιο ρεαλιστική.
Να αναζητηθούν από τη Μητρόπολη Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης φιλάνθρωποι δωρητές, προκειμένου να συνεχίσουν το έργο των ευεργετών Αντωνίου και Άννας Λεούσση, και, επιτέλους, να εκπληρωθεί ο ιερός σκοπός της λειτουργίας Μονάδας Φροντίδας Ηλικιωμένων.
Η περιοχή που καλύπτει η Μητρόπολη –Αίγινα, Πόρος, Αγκίστρι, Ύδρα, Σπέτσες και Τροιζηνία– είναι προσφιλής προορισμός, αλλά και τόπος διαμονής πολλών εύρωστων οικονομικά συνανθρώπων μας, οι οποίοι –εφόσον τους ζητηθεί– είναι βέβαιο πως δεν θα αρνηθούν τη συνδρομή.
Από το εσωτερικό του κτιρίου.
Σε αναζήτηση χορηγών…
Άλλωστε, και το αρχιτεκτονικό γραφείο του κ. Αλέξανδρου Δόβα, που εκπόνησε τη μελέτη και ανέλαβε την επίβλεψη του έργου, ειδικεύεται στην ανέγερση κτιρίων χρηματοδοτουμένων από δωρεές. «Δεν ξεφεύγει ούτε ένα ευρώ όταν πρόκειται περί δωρεάς» μας λένε οι καλά γνωρίζοντες, σε αντιδιαστολή με όσα συμβαίνουν όταν η χρηματοδότηση προέρχεται από δημόσιο χρήμα, όπου επικρατεί μάλιστα ο κανόνας να κερδίζει στους διαγωνισμούς η προσφορά με τη μεγαλύτερη έκπτωση, ανεξαρτήτως της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας των εργασιών.
Του λόγου το αληθές αποδεικνύουν κτίρια ανά την Ελλάδα που στεγάζουν κοινωφελή ιδρύματα, εξασφαλίζοντας αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης των φιλοξενουμένων.
Ακόμη και στη Νότια Αφρική, η Μητρόπολη κατόρθωσε με δωρεές να ιδρύσει Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων που φέρει την επωνυμία «Ο Άγιος Νεκτάριος»!
Από την έντυπη έκδοση
