Το Πανελλήνιο Κέντρο Οικολογικών Ερευνών (ΠΑΚΟΕ) κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την ποιότητα του νερού στην Αίγινα, μετά από επανειλημμένες καταγγελίες κατοίκων.
Το επιστημονικό συνεργείο του ΠΑΚΟΕ συνέλεξε δείγματα πόσιμου και θαλασσινού νερού στις 21 Φεβρουαρίου 2026, αποκαλύπτοντας μια ανησυχητική εικόνα: υψηλή αλατότητα, υπερβάσεις σε ολικά διαλυμένα στερεά (TDS), αγωγιμότητα και μικροβιακή επιβάρυνση.
Το νερό χαρακτηρίζεται ακατάλληλο για οποιαδήποτε χρήση, ενώ σε θαλάσσιες περιοχές όπως η Πέρδικα εντοπίστηκαν υπερβάσεις σε κολοβακτηρίδια και εντερόκοκκους.
Παρακάτω ακολουθεί το πλήρες δελτίο τύπου του ΠΑΚΟΕ με τα αναλυτικά αποτελέσματα.
Μετά από επανειλημμένες καταγγελίες κατοίκων, το ΠΑΚΟΕ προχώρησε σε αναλύσεις, με το επιστημονικό του συνεργείο να συλλέγει δείγματα πόσιμου και θαλασσινού νερού στις 21/02/2026, αποτυπώνοντας μια ιδιαίτερα ανησυχητική εικόνα για την ποιότητα των υδάτων στην Αίγινα, τόσο από μικροβιολογική όσο και από φυσικοχημική άποψη.
Η συνολική εκτίμηση δείχνει ότι σε αρκετά σημεία το νερό δεν πληροί τα όρια καταλληλότητας για ανθρώπινη κατανάλωση, κυρίως λόγω αυξημένης αλατότητας, υψηλών ολικών διαλυμένων στερεών (TDS), αυξημένης αγωγιμότητας και, στις περισσότερες περιπτώσεις, μικροβιακής επιβάρυνσης.
Μικροβιολογικοί παράμετροι:
Στο πόσιμο νερό, όπου η νομοθεσία απαιτεί απόλυτη απουσία μικροβιακών δεικτών, καταγράφηκαν σε αρκετά σημεία παρουσίες κολοβακτηριοειδών, E. coli, εντερόκοκκων και σε μία περίπτωση Pseudomonas aeruginosa, γεγονός που σημαίνει σαφή μη συμμόρφωση με τα πρότυπα καταλληλότητας. Ιδιαίτερα επιβαρυμένα εμφανίζονται τα σημεία στον Κοντό και στις Αλώνες, όπου παρατηρήθηκαν υψηλοί αριθμοί αποικιών και ταυτόχρονη παρουσία δεικτών κοπρανώδους ρύπανσης, στοιχείο που υποδηλώνει πιθανή επιμόλυνση του δικτύου ή των τοπικών δεξαμενών και συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, ειδικά για παιδιά, ηλικιωμένους και ευπαθείς ομάδες.
Χημικοί Παράμετροι
Από χημικής πλευράς, αν και τα νιτρώδη και τα νιτρικά παραμένουν κάτω από τα θεσμοθετημένα όρια, οι τιμές τους υπερβαίνουν τα συνήθη επίπεδα που παρατηρούνται στα πόσιμα νερά, υποδεικνύοντας σχετικά αυξημένη συγκέντρωση που χρήζει παρακολούθησης. Οι συγκεντρώσεις χλωριούων καταγράφονται εξαιρετικά αυξημένες, φτάνοντας σε ορισμένες περιοχές επίπεδα πολλαπλάσια του επιτρεπόμενου ορίου, με ακραίες τιμές που υπερβαίνουν ακόμη και τις 7.000 mg/L, δηλαδή έως και τριάντα φορές πάνω από το όριο ποιότητας. Τα δεδομένα αυτά, σε συνδυασμό με τις πολύ υψηλές τιμές αγωγιμότητας και ολικών διαλυμένων στερεών, επιβεβαιώνουν έντονο φαινόμενο υφαλμόρωσης του υδροφορέα, πιθανότατα λόγω θαλάσσιας διείσδυσης και υπεράντλησης γεωτρήσεων.
*Σύμφωνα με Υ.Α. Δ 1(δ)/ΓΠ. ΟΙΚ 27829/2023 (ΦΕΚ 3525/Β΄ 25.5.2023) Ποιότητα νερού ανθρώπινης κατανάλωσης σε συμμόρφωση προς τις διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2020/2184 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2020 (L435/1, 23.12.2020)
LO** - Κάτω του ορίου ανίχνευσης οργάνου
** Η παγκόσμια οργάνωση (ΠΟΥ) έχει από το 1974, θεσπίσει όριο για το εξασθενές χρώμιο, το οποίο μάλιστα έχει χαρακτηριστεί καρκινογόνο και μεταλαξιογόνο τα 5μg/lt σε Νερά Ανθρώπινης Κατανάλωσης, Το ΠΑΚΟΕ θεωρεί ότι εξαιτίας της καρκινογόνου δράσης του, το εξασθενές χρώμιο δεν επιτρέπεται να ανιχνεύεται καθόλου στα Νερά Ανθρώπινης Κατανάλωσης.
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος (ΥΠΕΝ) μετά τις πιέσεις του ΠΑΚΟΕ την δεκαετία του 2010, ειδικά στην περιοχή του Ασσπτού Ποταμού, καθιέρωσε με ΚΥΑ: Αρ. Φυλλού 749. Αριθμ. 20488/31 Μαΐου 2010, όριο στα επιφανειακά νερά (ποτάμια, πηγές, λίμνες) τα 3 μg/m³.
Φυσικοχημικοί Παράμετροι
Τα επίπεδα TDS σε πολλές μετρήσεις ξεπερνούν κατά πολύ τα 1.000 mg/L και σε ορισμένα σημεία αγγίζουν ή υπερβαίνουν τα 3.000-4.000 mg/L, τιμές που θεωρούνται μη ασφαλείς για συστηματική κατανάλωση και επηρεάζουν έντονα τη γεύση, ενώ ενδέχεται μακροπρόθεσμα να επιβαρύνουν τον οργανισμό. Παράλληλα, η ανίχνευση εξασθενούς χρωμίου, έστω και σε χαμηλή συγκέντρωση, κρίνεται ιδιαίτερα σοβαρή, καθώς πρόκειται για ουσία με καρκινογόνο και μεταλλαξιογόνο δράση, η οποία δεν θα έπρεπε ιδανικά να ανιχνεύεται καθόλου στο πόσιμο νερό.
Οι φυσικοχημικές μετρήσεις ενισχύουν περαιτέρω αυτή την εικόνα, αφού η αγωγιμότητα σε αρκετές περιοχές υπερβαίνει κατά πολύ τα προτεινόμενα όρια, φτάνοντας επίπεδα που παραπέμπουν περισσότερο σε υφάλμυρο παρά σε πόσιμο νερό, ενώ μόνο λίγα σημεία παρουσιάζουν τιμές που προσεγγίζουν αποδεκτά χαρακτηριστικά. Αντίθετα, το pH παραμένει εντός φυσιολογικών ορίων, στοιχείο που δείχνει ότι το βασικό πρόβλημα δεν είναι η οξύτητα αλλά η υπερσυγκέντρωση αλάτων και διαλυμένων ουσιών. Συνεπώς, σε πολλές περιοχές του νησιού το νερό δεν μπορεί να θεωρηθεί κατάλληλο για απευθείας ανθρώπινη κατανάλωση χωρίς προηγούμενη επεξεργασία ή χρήση εναλλακτικής πηγής.
Αν και ένα ανέμημένο επίπεδο TDS μπορεί να επηρεάσει τη γεύση του νερού, δεν είναι συνήθως επιβλαβές για την ανθρώπινη υγεία.
Ωστόσο, οι μετρήσεις άνω των 500 mg/l απαιτούν περαιτέρω διερεύνηση για τοξικά σωματίδια και βαρέα μέταλλα. Οι μετρήσεις άνω των 1000 mg/l θεωρούνται ανασφαλείς για κατανάλωση από τον άνθρωπο.
Η αγωγιμότητα παρέχει πληροφορίες για την ποιότητα του νερού, την ποσότητα των διαλυμένων αλάτων και για τον βαθμό ρύπανσης. Θεωρείται ότι πάνω από 1000ppm το νερό είναι ακατάλληλο για να το πίνουμε.
Οι συνήθης τιμές αγωγιμότητας στα δελτία της ΕΥΔΑΠ είναι 150 – 200 ppm.
Θαλάσσια Ύδατα
Όσον αφορά τα θαλάσσια ύδατα, στην παραλία της Πέρδικας καταγράφηκαν πολύ υψηλές τιμές κολοβακτηριοειδών, E. coli και εντερόκοκκων που ξεπερνούν τα επιτρεπόμενα όρια. Στις
υπόλοιπες παραλίες παρατηρούνται επίσης μικροβιακές παρουσίες, με τιμές που ποικίλλουν, χωρίς ωστόσο να υπερβαίνουν τα θεσμοθετημένα όρια.
