H κεντρική ομιλία του τέως Πρόεδρου της Δημοκρατίας κ Προκόπη Παυλόπουλου στην Αίγινα, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της επετείου των 198 χρόνων από την άφιξη και ορκωμοσία του πρώτου κυβερνήτη Ιω. Καποδίστρια, χωρίς αμφιβολία, είχε έναν έντονο συμβολικό χαρακτήρα.

Ήταν μια βαρυσήμαντη δήλωση τιμής και αναγνώρισης του ιστορικού μας νησιού, της Αίγινας, ως Πρώτης Πρωτεύουσας του Νεώτερου Ελληνικού Κράτους. Και ταυτόχρονα, με τον θαρραλέο και  δεικτικό τρόπο που έγινε – αλλεπάλληλες αναφορές εκτός χειρογράφου - μια έμμεση πλην σαφής απάντηση προς όλες τις ανιστόρητες αναθεωρητικές προσεγγίσεις περί «διοικητικού κέντρου», που τελευταία ακούγονται, δυστυχώς, και εντός …Δήμου Αίγινας.

Με την ευκαιρία, όμως, θεωρούμε ότι είναι καιρός να διατυπωθούν και δημόσια ορισμένα αδήριτα ερωτήματα, τόσο προς τον σεβαστό κύριο Δήμαρχο Αίγινας, όσο και προς το αξιοσέβαστο «Δίκτυο Πόλεων Ιωάννης Καποδίστριας»:

Πρώτον, για τον κ. Ζορμπά, τι άλλαξε από τους εορτασμούς του 2021 και μετά και ο ίδιος προσχώρησε εν τέλει στην αντίπαλη προς την Αίγινα θεωρία περί «διοικητικού κέντρου»;

Δεύτερον,  για τον Δήμαρχο Ναυπλιωτών, γιατί τόσο ωμό ψέμα στην ιστοσελίδα του Δήμου σας, κύριε Δήμαρχε; Όταν η ιστοσελίδα σας γράφει επί λέξει: «H πόλη έφτασε στο απόγειο της ακμής της όταν έγινε πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους, από το 1827 ως το 1834. Στις 8 Ιανουαρίου του 1828 αποβιβάστηκε στο Ναύπλιο ο πρώτος κυβερνήτης της νεότερης Ελλάδος, Ιωάννης Καποδίστριας.» Αλήθεια, κ. Ορφανέ δεν γνωρίζετε ότι το 1827 το Ναύπλιο έγινε πρωτεύουσα μόνο στα χαρτιά και ότι ο Καποδίστριας έφθασε μεν στο Ναύπλιο, αλλά συνέχισε προς την Αίγινα, όπου και ορκίστηκε ως πρώτος κυβερνήτης τον Ιανουάριο του 1828, και ότι κυβέρνησε από την Αίγινα μέχρι τον Οκτώβριο του 1829; Γιατί τόσο ψέμα κ. Δήμαρχε Ναυπλίου; Γιατί...

Τρίτον, για το «Δίκτυο Πόλεων», αξιότιμοι κύριοι, τι είδους «στραβά μάτια» είναι αυτά που κάνετε απέναντι σε αυτό το κραυγαλέο ψέμα του Δήμου Ναυπλίου; Και εν τέλει, τι εξυπηρετεί; Ποια δεοντολογία μπορεί να βασιστεί σε μια τέτοια τερατώδη αποσιώπηση και διαστρέβλωση μιας ιστορικής αλήθειας για την Αίγινα; Και εν κατακλείδι, κύριοι, προς τι όλες αυτές οι …τελετουργίες με τις ετήσιες «κλειστές συνεδριάσεις» σας, που θυμίζουν «Λέσχες», «Φατρίες», για να μην θυμηθούμε τη «Μασονία»; Όταν πολύ πιο σημαντικά δημόσια όργανα, Δημοτικές Επιτροπές, Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια είναι ανοιχτά ακόμη και στα Media, το "Δίκτυο" γιατί είναι κλειστό, τι είδους ανεκτίμητα και απόρητα έχει να διαφυλάξει από την δημόσια έκθεση της λειτουργίας του;  

Με ψέματα η μισές αλήθειες, με αποσιωπήσεις και ανιστόρητα «στρογγυλέματα», δεν οικοδομείται τίποτα δημιουργικό και στέρεο. Η ιστορία δεν μετεωρίζεται.  Ας μας επιτραπεί με την ευκαιρία να θυμηθούμε και ένα μικρό απόσπασμα από το ΕΠΙΜΕΤΡΟ του γράφοντος στο ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΥΚΩΜΑ «Η Αίγινα του Καποδίστρια», που επιμελήθηκε το 2021 για την«Επιτροπή Αίγινα 2021»: 

H ιστορία  δεν ξαναγράφεται. Ο αείμνηστος Αθανάσιος Κανελλόπουλος έλεγε ότι η διαφορά ιστορίας και πολιτικής είναι ότι «η πολιτική είναι  μια ιστορία που αλλάζει, η ιστορία είναι μια πολιτική που δεν αλλάζει». Όμως, η ιστορία ξαναδιαβάζεται και το κυριότερο, συνειδητοποιείται βαθύτερα και αποτελεί ανεξάντλητη πηγή γνώσης, αυτογνωσίας, αναστοχασμού, άσβεστο φάρο πορείας στην ιστορία των λαών. «Τη ζωή τη ζούμε ατενίζοντας μπροστά, αλλά την κατανοούμε κοιτάζοντας πίσω», έλεγε ο περίφημος Δανός στοχαστής και φιλόσοφος Soren Kierkegaard.