Ήταν οι παλιές Χριστουγεννιάτικες κάρτες που τέτοιες μέρες κατέφθαναν στα σπιτικά. "Καλά Χριστούγεννα" εύχονταν σε όλη την οικογένεια οι ξενιτεμένοι, οι φαντάροι, οι μακρινοί συγγενείς, οι ναυτικοί, οι εταιρείες, ο στρατός, οι σύλλογοι και τα σωματεία, πάνω σε πανέμορφες κάρτες του εμπορίου. Το έθιμο της αποστολής καρτών ήρθε να καταργηθεί με την αποστολή μηνυμάτων καταρχήν από το κινητό και κατόπιν από την ανταλλαγή email μέσω του διαδικτύου και κυρίως του facebook.
Οι κάρτες - οι περισσότερες δυτικής εμπνεύσεως και προέλευσης - αποτύπωναν όμορφα χιονισμένα τοπία, με φωτισμένες εκκλησίες και σπιτάκια, τη φιγούρα του Santa Claus, αναμμένα τζάκια, βαρυφορτωμένα από στολίδια δέντρα, μα κυρίως τροφαντά ξανθά αγγελάκια, παιδάκια να παίζουν γύρω από το δέντρο, παιδικά παιχνίδια, την οικογένεια γύρω από το τραπέζι, τη γιαγιά ή τον παππού στο τζάκι και για τους ναυτικούς κάποιο πλοίο να σκίζει τα κύματα των ωκεανών.
Η επιλογή και η αποστολή της κάρτας ήταν πραγματικά μια ολόκληρη ιεροτελεστία. Έπρεπε από το χαρτοπωλείο ή βιβλιοπωλείο της γειτονιάς ή του κέντρου να διαλέξεις από το σταντ μια κάρτα που να μην αντιπροσωπεύει μόνο το γούστο σου αλλά και να ανταποκρίνεται στους παραλήπτες σου. Κατόπιν έπρεπε να γράψεις κάτι καλό και ουσιαστικό με ωραία καλλιγραφικά γράμματα, να αγοράσεις φάκελο και γραμματόσημο και να πας ως το κοντινό κουτί ταχυδρομείου. Από το σημείο αυτό ξεκινούσε και το γοητευτικό παιχνίδι της αναμονής της απαντητικής κάρτας από το πρόσωπο στο οποίο εσύ πρώτος έστειλες.
Τα Χριστούγεννα πέρα από τη νοσταλγία κάποιων παλαιών συνηθειών, έδιναν και δίνουν την ευκαιρία μιας πιό ανθρώπινης προσέγγισης του σήμερα όταν όλα πλέον φαντάζουν να είναι μηχανικά ή ηλεκτρονικά.























