Ακούγοντας και σημειώνοντας, στην ημερίδα του Συλλόγου Μηχανικών, τον διάλογο για το ΤΠΣ…
Γράφει ο Γιάννης Προβής
Ο κεντρικός εισηγητής στην ημερίδα, Γιώργος Κουλικούρδης, χαρακτήρισε «σωτήρια για τη χρονική συγκυρία που εξελίσσεται» την εκπόνηση του ΤΠΣ Αίγινας - Αγκιστρίου.
«Σήμερα η Αίγινα», τόνισε, «ένα νησί με πολλαπλή υπόσταση, που χαρακτηρίζεται από έντονες πιέσεις ανάπτυξης, με αιχμές τον τουρισμό και την οικοδομή, βρίσκεται να βαδίζει χωρίς ένα σχέδιο ανάπτυξης, χωρίς ένα σχέδιο προοπτικής του».
Και σε ό,τι αφορά στο διά ταύτα, πρόσθεσε: «Το ΤΠΣ έρχεται συγκυριακά, αλλά ευτυχώς έρχεται, να δώσει λύσεις ευελπιστώ, σε όλα τα χρονίζοντα προβλήματα του τόπου. Αλλά το σημαντικότερο, να καθορίσει μοντέλο ανάπτυξης του νησιού, εφεξής...».
Η αλήθεια είναι ότι η εμπεριστατωμένη εισήγηση του Γιώργου Κουλικούρδη, πράγματι, μας ενέπνευσε, μας ταξίδεψε σε ένα όνειρο για μια άλλη «Αίγινα του αύριο».
Μια ΝΕΑ ΑΙΓΙΝΑ, που αναγεννημένη λες μέσα από τις ταπεινές μελαγχολικές εικόνες της, όπως το «Παγκράτι στο λιμάνι», που εύστοχα περιέγραψε στη δική του παρέμβαση ο συμπολίτης μας Γιάννης Δελής, ανασηκώνεται, ανακουμπώνεται, ανασυντάσσεται και ανασχεδιάζει με θάρρος και τόλμη, αλλά και τον απαιτούμενο ρεαλισμό, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, το κοντινό αλλά και το μακρινό μέλλον της. Αυτό θα πει ΣΧΕΔΙΟ και ΠΥΞΙΔΑ, ΜΟΝΤΕΛΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ.
Πολλή κουβέντα συνήθως γίνεται για το ΜΟΝΤΕΛΟ. Ας μας επιτραπεί να παρατηρήσουμε εδώ ότι τα πράγματα με την Αίγινα είναι μάλλον ΑΠΛΑ, γιατί απλούστατα είναι ΠΟΛΥ ΣΥΝΘΕΤΑ. Σωστά, ο εισηγητής και οι περισσότεροι ομιλητές επισήμαναν πως η Αίγινα είναι τόσο πλούσια και ποικίλη σε δραστηριότητες, πρωτογενούς, δευτερογενούς, τριτογενούς παραγωγής, όπως και σε παραδόσεις Πολιτισμού και Ιστορίας, που ούτε συζήτηση να σκεφτεί κανείς για επιλογή μονοδιάστατου μοντέλου ανάπτυξης, π.χ. με αιχμή στον τουρισμό ή στην οικοδομή, ή δεν ξέρει κανείς τι άλλο. Προφανέστατα, το μοντέλο ανάπτυξης της Αίγινας θα πρέπει να είναι ένα ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ, με πολύπλευρη δραστηριότητα, η οποία θα έχει και την ευελιξία να προσαρμόζεται και να καθορίζει στόχους σε κάθε εποχή.
Και βέβαια, η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ της Αίγινας και η διατήρηση και ανάδειξη της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας της, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί ιστορικά από αυτόν τον σπάνιο συνδυασμό ΦΥΣΗΣ, ΘΕΣΗΣ και ΙΣΤΟΡΙΑΣ, αποτελεί διαχρονικά το κυρίαρχο στοιχείο στη στρατηγική ανάπτυξης ενός νησιού, που, ναι, μπορεί να αναδειχθεί σε ΝΗΣΙΩΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ της ΧΩΡΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ της ΝΗΣΙΩΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, όπως σοφά επισήμανε στον επίλογο της εισήγησής του ο Γιώργος Κουλικούρδης.
Τέλος, αλλά καθόλου τελευταίο σε σημασία, είναι να επισημάνουμε την ιδιαίτερη βαρύτητα της ομιλίας-παρέμβασης του πρώην δημάρχου Παναγιώτη Κουκούλη, ο οποίος ανέπτυξε λεπτομερώς με στοιχεία και πίνακες, που κατέγραφαν τα αποτελέσματα μιας διεξοδικής του μελέτης, ορισμένες βασικές άξονες της οικονομίας της Αίγινας.
Το πιο σημαντικό ίσως «καμπανάκι» που χτύπησε ο κ. Κουκούλας είναι ότι η Αίγινα, δυστυχώς, βρίσκεται περίπου στο… ΚΟΚΚΙΝΟ σε ότι αφορά στον δείκτη ΔΟΜΗΣΗΣ, όπως και στον δείκτη ΠΙΕΣΗΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ ανά κάτοικο. Αντιμετωπίζει σοβαρό κίνδυνο ΥΠΕΡΔΟΜΗΣΗΣ και ΥΠΕΡTΟΥΡΙΣΜΟΥ, αναπτυσσόμενη διαρκώς –ιδιαίτερα σε παραθεριευτικές κατοικίες και κατοικίες βραχυχρόνιας μίσθωσης (bnb)–, έχοντας ήδη ξεπεράσει ακόμη και την Πάρο. Μόνο η Σαλαμίνα ξεπερνάει την Αίγινα!!!
Θέλοντας να μιλήσω και λίγο προσωπικά… Αφού, λοιπόν, ολοκληρώθηκε η ημερίδα στο Καποδιστριακό Ορφανοτροφείο, πήρα τις σημειώσεις μου και αποχώρησα ήσυχα, αν και βαθιά προβληματισμένος από όσα άκουσα και όσα πρόλαβα να σημειώσω. Και ο προβληματισμός αυτός, ώρα με την ώρα, κατέληξε σε μελαγχολία, διότι συνειδητοποίησα ότι όλα όσα άκουσα συγκλίνουν στο εξής: ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΤΡΑΧΑΝΑ ΑΠΛΩΜΕΝΟ ΕΚΕΙ ΕΞΩ Η ΑΙΓΙΝΑ.
Το νέο αυτό ΤΠΣ, προφανώς, θα είναι το τελευταίο για τα επόμενα 20 χρόνια, λένε επίσημα. Πόσα ακόμη να βάλουμε – δεν θα είναι άλλα 50 χρόνια.
Άρα το νέο αυτό ΤΠΣ είναι για την Αίγινα, ουσιαστικά, μια ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ!!!
