Η Χρυσούλα Στρατηγού υπήρξε μια φωτεινή προσωπικότητα, που γέμιζε με χαρά και φως τις ζωές όλων αυτών που είχαν την τύχη να βρεθούν κοντά της. Από την παιδική της ηλικία, σε εκείνους τους δύσκολους καιρούς όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε (1927), δεν έπαψε ποτέ να αγωνίζεται για την επιβίωση, για τη βελτίωση της ζωής της και, ταυτόχρονα, για τη στήριξη της οικογένειάς της.
Με το κεφάλι πάντα ψηλά, αντιμετώπιζε με θάρρος κάθε δυσκολία και εμπόδιο που της έφερνε η ζωή. Η απαράμιλλη νοικοκυροσύνη της και το εκλεπτυσμένο της γούστο την χαρακτήριζαν και τη διέκριναν. Υπήρξε ένας αληθινός φάρος για την οικογένειά της και παράδειγμα προς μίμηση για την κοινωνία της Αίγινας, όπου ήταν ιδιαίτερα αγαπητή.
Ως θεματοφύλακας των παραδόσεων, διατηρούσε με ευλάβεια τα ήθη και τα έθιμα, μεταδίδοντάς τα με αγάπη στα νεότερα μέλη της οικογένειάς της. Ακούραστη, προσπάθησε να τους εμφυσήσει τις διαχρονικές αξίες που καθιστούν κάποιον πραγματικό άνθρωπο.
Η αστείρευτη υπομονή της, η ανιδιοτελής καλοσύνη, το ζεστό της χαμόγελο και η δύναμη που επέδειξε σε όλη τη διάρκεια της ζωής της, μέχρι και την τελευταία στιγμή, είναι αυτά που θα κρατήσουμε στην καρδιά μας και θα θυμόμαστε για πάντα.
