Το μεγάλο έργο της οδοποιίας, συνολικού ύψους (αθροιστικά) 5 εκατ. ευρώ, ένα σοβαρό πράγματι έργο για την Αίγινα, που ωστόσο μας έρχεται από τα παλιά – από την εποχή του πρόσφατα βραβευθέντος πρώην δήμαρχου Δημήτρη Μούρτζη – είναι το μοναδικά καινούργιο έργο του Προϋπολογισμού και του Τεχνικού Προγράμματος 2025 που ψηφίστηκε κατά την χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Κατά τα λοιπά, ουδέν νεώτερον! Όπως επισήμανε και η επικεφαλής της αντιπολίτευσης Σίλα Αλεξίου, πρόκειται για έναν «πλασματικό» προϋπολογισμό, όχι ακριβώς «έργων» αλλά θα έλεγε κανείς επισκευαστικών «εργασιών» του Δήμου Αίγινας, διανθισμένο κατά τα άλλα από σειρά μελετών (ερχόμενων από τα παλιά) η και τοπικών αναπλάσεων, που συνήθως «μπαινοβγαίνουν» από αναμόρφωση σε αναμόρφωση του Προϋπολογισμού και του Τεχνικού Προγράμματος.
Κλασσικά παραδείγματα;
- Τα πολύ σημαντικά και εκκρεμή λιμενικά έργα στην Αίγινα, τα οποία κυριολεκτικά …λιμνάζουν από την εποχή Μούρτζη και την περιβόητη μελέτη για το Master Plan του Κεντρικού Λιμανιού της Αίγινας (Γιώργου Σκαλτσιώτη), όπως και οι στρατηγικές μελέτες (ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ ΙΙ – 2017/2020) για τις λιμενικές εγκαταστάσεις Αίγινας, Σουβάλας – Λεοντίου, που τώρα κυριολεκτικά «ξεθάβει» από τα συρτάρια ο κ Ζορμπάς.
- Οι αναπλάσεις στις Πόρτες, το Ανιτσαίο και τη Βαγία που…σέρνονται…
- Οι αναπλάσεις Δημοτικού Θεάτρου, Πύργου Μάρκελου, Παλαιού Δημαρχείου, Ψαραγοράς, που και αυτές σέρνονται από χρόνο σε χρόνο…
- Η κατασκευή των απολύτως αναγκαίων περιφερειακών πάρκινγκ για τις Κονότητες Αίγινας, Κυψέλης, Πέρδικας, Αγία Μαρίνας…
- Και βέβαια το πολυσυζητημένο από τα βάθη του χρόνου, Ελικοδρόμιο, που ήρθε ξανά στην επικαιρότητα με την έκρυθμη κατάσταση στο Κέντρο Υγείας Αίγινας…
Με άλλα λόγια, πρόκειται για έναν σχεδιασμό του τύπου «βλέποντας και κάνοντας», που ούτε και ο έμπειρος Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Φίλιππος Τζίτζης δεν μπόρεσε τελικά να …αγιογραφήσει, παρά την φιλότιμη προσπάθεια που κατέβαλλε.
Και η λίστα των εκκρεμοτήτων είναι χωρίς τελειωμό. Γιατί; Γιατί ο κ Ζορμπάς ακούει για
«σχεδιασμό», για «έμπνευση» και για «όραμα» και ….ενοχλείται! Γιατί; Γιατί, δεν εννοεί να καταλάβει ο κατά τα άλλα πολυπράγμων, ισχυρός, νοικοκύρης μας δήμαρχος, ότι στις σύγχρονες συνθήκες που ζούμε η διοίκηση ενός δήμου – μάλιστα του μεγέθους και των αναπτυξιακών και τουριστικών προκλήσεων της εποχής – έχει πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις από την τρέχουσα διοικητική και οικονομική διαχείριση της - πράγματι - χαώδους γραφειοκρατίας.
Συμπέρασμα: Ο νοικοκύρης δήμαρχος, που κάποτε άναβε τα φώτα, φρόντιζε την καθαριότητα, επισκεύαζε τους δρόμους και τις ζημιές, διευθετούσε παλαιά χρέη, στόλιζε στις γιορτές και επιδοτούσε τις πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις συλλόγων και σωματείων, απλά είναι παρελθόν!
Ακόμη ένα...απίστευτο παράδειγμα της ολιγωρίας Ζορμπά για «έργα πνοής» είναι ότι το 2020 ως νεοεκλεγείς δήμαρχος τόλμησε – μάλλον από αμηχανία τότε και ενδόμυχο φόβο – να καλέσει τον πρώην δήμαρχο Τάκη Κουκούλη να ηγηθεί μιας Επιτροπής Μεγάλων Έργων. Ο κ Κουκούλης, πράγματι το έκανε και κατέθεσε μια εξαιρετική μελέτη και έναν πρώτο στρατηγικό σχεδιασμό, τον οποίο όμως ο κ Ζορμπάς μετ’ επαίνων έσπευσε να καταχωνιάσει στο συρτάρι του…
Με τούτα και τα άλλα, κάπως έτσι κύλησε μια συνεδρίαση ρουτίνας του Δημοτικού Συμβουλίου, χωρίς καμία σημαντική είδηση, αν εξαιρέσει κανείς το θέμα με τον ορισμό του νέου Διοικητικού Συμβουλίου του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Αίγινας, που ήταν το εορταστικό «κερασάκι». Τι έγινε; Απλά, αναγνωρίστηκε με τον πλέον επίσημο τρόπο η καραμπινάτη «παρατυπία» που είχε επιβληθεί πέρισι από την πλειοψηφία και των δύο δημάρχων – Αίγινας και Αγκιστρίου – σε ότι αφορά την σύνθεση του Δ.Σ. Φέτος, πάντως, οι κκ Ζορμπάς και Αναστασίου συμμορφώθηκαν. Όσο για το περσινό … φιάσκο, κουβέντα…
Στο θέμα αυτό, Η Σίλα Αλεξίου δεν παρέλειψε βέβαια να στηλιτεύσει και την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής, στην οποία είχε καταθέσει σχετική αναφορά, αλλά δεν έλαβε καμία ανταπόκριση. Διότι, λέει, η Αποκεντρωμένη έχει πολύ δουλειά και δεν προλαβαίνει. Και το δικό μας ερώτημα είναι, αφού δεν μπορεί γιατί δεν την καταργεί ο κ Μητσοτάκης; Μα τόσο άχρηστη πια, δεν μπορεί…
camera/Άγης Νταλαγιάννης
