Γράφει ο Νικήτας Παπαιωάννου
Το ησυχαστήριο ιδρύθηκε το 1955 και εγκαινιάστηκε σεμνά και ταπεινά το 1961, αλλά όπως συμβαίνει συχνά στην "πολεοδομία" των μοναστηριακών κτισμάτων, δεν άργησε και αυτό να ...μεγαλοπιαστεί και να γευτεί τους καρπούς της κρατικής εύνοιας. Και έτσι άρχισε να κτίζει αυθαίρετα με την ανοχή των δημοτικών αρχών. Αν και το 2005 μετά από σχετική αναφορά μου στην Πολεοδομία (11315/Δ209714.7.2005), η αυθαίρετη δόμηση σταμάτησε.
Στη συνέχεια, το 2011 και μετά από συνεχείς «προσευχές», η δημοτική αρχή αποφασίζει την αλλαγή των όρων δόμησης όπως ζητούσε το ησυχαστήριο. Το ησυχαστήριο είχε ήδη υπερβεί 3 φορές το όριο δόμησης που είναι 200 τμ και ζητούσε 5πλασιασμό, δηλαδή από τα 668 τμ που είχε ήδη κτίσει ζητούσε να του επιτραπεί να πάει στα 1015 τμ (από την τοποθέτηση δημοτικού σύμβουλου και πολίτικου μηχανικού, στην κατώτερο συνεδρίαση).Στη σχετική συνεδρίαση του Δ.Σ. (26/2011) εκτός 4-5 σύμβουλων που επικαλεστήκαν την νομοθεσία και ψήφισαν Όχι ή Λευκό, οι υπόλοιποι υπερψήφισαν επικαλούμενοι τις Ορθόδοξες Χριστιανικές τους πεποιθήσεις. Είναι εισέτι άγνωστο γιατί η νομιμότητα δεν είναι ορθόδοξη χριστιανή κατά την άποψη των ορθόδοξων χριστιανών συμβούλων.
Να σημειωθεί ότι ο Δήμαρχος τάχθηκε υπέρ με το επιχείρημα πως «πρόκειται για μια προσφορά αγάπης του ησυχαστήριου στους πολίτες της Αίγινας και πως έχει προσωπική εμπειρία προς τούτο»
Και φθάνουμε αισίως στις μέρες μας. Η δημοτική αρχή, με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου (2021) ονοματοθέτησε 17 δρόμους στην πόλη που ήταν ανώνυμοι.
Και έγινε Ανάστα ο Κύριος!
Στην οδό όπου βρίσκεται η οικία μου και το ησυχαστήριο δόθηκε το όνομα «Οδός Πολύμνιας Π.Ηρειώτη», μεγάλης ευεργέτιδας της Αίγινας, όπως λέει η ίδια η απόφαση.
Η οδός όπισθεν του ησυχαστήριου ονομάστηκε «Οδός Αγίας Αναστασίας».
Αυτό όμως δεν ικανοποιούσε το ησυχαστήριο γιατί προσέβαλε το prestige (Κύρος) του, καθώς θεωρήθηκε ότι έπρεπε ο δρόμος μπροστά από το ησυχαστήριο να έχει το όνομα της Αγίας Αναστασίας και όχι ο πίσω. . Παραδοχή εκ μέρους του ησυχαστηρίου πως το Κύρος του δεν απορρέει από την ίδια του την υπόσταση και την δράση του, αλλά από την εύνοια και την «σήμανση» της εξουσίας.
Άρχισαν λοιπόν τις προσευχές, μέχρι εξαντλήσεως των αποθεμάτων, να δώσει φώτιση ο Θεός και η Αγία, στην δημοτική αρχή. Κάθε τόσο έπαιρναν στο τηλέφωνο τον Δήμαρχο (κατά τη δήλωση του ίδιου του δήμαρχου στο δημοτικό συμβούλιο 14-6-2024) να μάθουν αν οι προσευχές τους εισακούστηκαν από τον Κύριο και αν το Πνεύμα το Άγιο επικάθησε επί της κεφαλής της αρχής. Αλλά το Πνεύμα δεν έλεγε να σταθεροποιηθεί και να κάτσει στον Δήμο, κατά την επιθυμία του ησυχαστηρίου και πήγαινε πέρα δώθε ασκόπως.
Εκτός της προσευχής όμως υπάρχει και άλλος δρόμος. Και φτάνουμε στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου (8/10/2023), που ήρθαν στην κατάλληλη στιγμή από κάθε άποψη.
Η Τοπική Κοινότητα Αίγινας συνεδριάζει εκτάκτως παραμονές των δημοτικών εκλογών (3/10/2023) και με το γελοίο επιχείρημα της εκ παραδρομής ονοματοθεσίας, αλλάζει τους δρόμους. Ταυτόχρονα τοποθετούνται πινακίδες «Οδός Αγίας Αναστασίας» προπαραμονές των εκλογών.
Συναλλαγή με το ησυχαστήριο προς άγραν ψήφων; Αν και η τοπική κοινωνία βοά, τούτο δεν μπορεί να αποδειχθεί χωρίς αδιάσειστα στοιχεία. Δεδομένο είναι πως ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Αίγινας που απέσπασε την απόφαση με το επιχείρημα «εκ παραδρομής», εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος στο νέο δημοτικό συμβούλιο και μάλιστα σε άριστη σειρά… .
Ακολούθησαν επιστολές μου στον Δήμο Αίγινας, διότι εκτός όλων των άλλων, η διαδικασία που επελέγη ήταν παράνομη – χωρίς εμπρόθεσμη απόφαση δημοτικού συμβουλίου - και συνεπώς εδώ απαιτείται και η αποκατάσταση της νομιμότητας. Η αφαίρεση δηλαδή των παράνομων πινακίδων και η τοποθέτηση νέων με το νόμιμο όνομα «Οδός Πολύμνιας Π.Ηρειώτη», μεγάλης ευεργέτιδας του νησιού.
Οι επιστολές μου στον Δήμο δεν απαντώνται ποτέ. Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής ζητάει από τον δήμο διευκρινίσεις. Ο Δήμος δεν απαντά ούτε στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής!
Εν κατακλείδι: Ο Δήμος δεν έχει αρμοδιότητα αξιολόγησης θρησκευτικών φορέων. Αυτή την αξιολόγηση την κάνουν οι πιστοί, η Ιεραρχία και ο Κύριος.
Οι δρόμοι είναι κρατική περιουσία και δεν μπορεί κανείς να τις διαχειρίζεται για ίδιον όφελος γιατί παραβιάζει τον νόμο.
Δεν είναι δυνατόν να γίνεται προσπάθεια επιβολής θρησκευτικών απόψεων, καθιστώντας μοναστηριακή περιοχή την γειτονιά μας. Δεν ασχολούμαστε με την θρησκευτική δραστηριότητα του ησυχαστηρίου αλλά έξω από τους πανύψηλους τοίχους του, όλοι οι πολίτες είμαστε ίσοι απέναντι στον νόμο. Η Μονή εκτός των τριών ακίνητων που έχει στην περιοχή, διαθέτει ευμεγέθες μετόχι μέσα στο βουνό, στον Κόκκινο Βράχο Μεσαγρού Αίγινας, το όποιο καλύπτει πλήρως τις ανάγκες του, αντί να υψώνει τοίχους από μπετόν στη συνοικία μας.
Από την άλλη το ησυχαστήριο, εντός της ενορίας του Άγιου Θωμά, βρίσκεται κάτω από την πνευματική καθοδήγηση της Ιεράς Μητρόπολης Ύδρας , Σπετσών και Αυγινής. Ποιες είναι οι θρησκευτικές ανάγκες που καλύπτει το ησυχαστήριο και δεν μπορεί να καλύψει η ενορία? Είναι άμεση παραδοχή αδυναμίας κάλυψης των αναγκών των πιστών από την μητρόπολη και καταφεύγει στην ιδιωτική πρωτοβουλία?
Πάντως, στις 25.8.2005 η τότε ηγουμένη σε επιστολή της λέει πως αν δεν πάω στην πολεοδομία να πάρω πίσω την αναφορά μου θα πατήσω καρφιά στο δρόμο και θα πέσει βαριά πάνω μου ο Θεός.
Σε αναμονή της Θείας τιμωρίας μου
Ευλόγησον
Νικήτας Παπαϊωάννου
