Οι σημερινές εικόνες από την προ- πασχαλινή Αίγινα είναι ιδιαίτερα στενάχωρες. Μεγάλη Τετάρτη σήμερα κι ενώ τέτοια μέρα άλλες χρονιές η πόλη και η παραλία έσφυζε από ζωή, τα μαγαζιά ήταν όλα ανοιχτά και περίμεναν τους πελάτες τους, ενώ τα πλοία είχαν αρχίσει να φέρνουν τους πρώτους πασχαλινούς εκδρομείς, η σημερινή εικόνα όχι απλά πρωτόγνωρη είναι αλλά και εν πολλοίς απόκοσμη.
Άδειο το λιμάνι, χωρίς τα πλοία της γραμμής, χωρίς σκάφη αναψυχής, χωρίς διαβάτες. Το ίδιο και στο αντικρινό πεζοδρόμιο όπου οι καφετέριες και τα καταστήματα εστίασης είναι κλειστά και με μαζεμένα τα τραπεζοκαθίσματα τους. Η ίδια εικόνα και στα στενά και στους δρόμους της πόλης. Ελάχιστοι οι βιαστικοί διαβάτες που έχουν ως προορισμό τους κάποιο κατάστημα που προμηθεύει είδη πρώτης ανάγκης.
Μέσα στο έρημο τοπίο οι καμπάνες του Αγίου Νικολάου και της Παναγίτσας να κτυπούν την ώρα υπενθυμίζοντας το χρόνο. Η ζωή συνεχίζεται. Η ζωή μένει εδώ. Και ο "Αχαιός" συνεχίζει το πήγαινε- έλα του στον Πειραιά, μόνος αδειανός χωρίς παιδιά να παίζουν στον παιδότοπό του, χωρίς φορτωμένα Ι.Χ. με δώρα του Πάσχα, ανυπομονώντας κι αυτός να ξαναγεμίσει, να μας υποδεχθεί στην μπουκαπόρτα του και να μας ταξιδέψει.
