Οι προβολές ταινιών στον Μορφωτικό σύλλογο Αίγινας ''ο Καποδίστριας'' συνεχίζονται την Τρίτη 5 Μαΐου με την ταινία του Τσάρλι Τσάλπιν ''Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΚΤΑΤΩΡ'' Η απόλυτη αντιφασιστική σάτιρα, ένα διαχρονικό πολιτικό και κωμικό κινηματογραφικό κομψοτέχνημα. Η ταινία ''The Great Dictator'', παραγωγής 1940, αποτελεί το πιο εμβληματικό έργο πολιτικής σάτιρας του Τσάρλι Τσάπλιν και την πρώτη του πλήρως ομιλούσα ταινία.
Προβολή της ταινίας ''Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΚΤΑΤΩΡ'' στο Μορφωτικό Σύλλογο Αίγινας «Ο Καποδίστριας»
Ο Τσάπλιν υποδύεται δύο ρόλους: τον Αντενόιντ Χίνκελ (μια ξεκάθαρη σάτιρα του Αδόλφου Χίτλερ), τον αλαζόνα δικτάτορα της Τομανίας, και έναν Εβραίο κουρέα που πάσχει από αμνησία και μοιάζει εκπληκτικά στον δικτάτορα. Η ταινία του Τσάπλιν, κάνει κριτική στα ολοκληρωτικά καθεστώτα του ναζισμού και του φασισμού, σατιρίζοντας, κατά κάποιον τρόπο, τόσο τον Αδόλφο Χίτλερ, όσο και τον Μπενίτο Μουσολίνι. Η ταινία κυκλοφόρησε ενώ οι ΗΠΑ ήταν ακόμα ουδέτερες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αποτελώντας μια τολμηρή καταγγελία κατά του ναζισμού, του φασισμού και του αντισημιτισμού. Μια διάσημη κωμική σκηνή, είναι αυτή όπου ο Χίνκελ χορεύει με μια φουσκωτή υδρόγειο, συμβολίζοντας τη μεγαλομανία του για παγκόσμια κυριαρχία. Η ταινία κλείνει με έναν από τους πιο συγκλονιστικούς λόγους στην ιστορία του κινηματογράφου. Ο κουρέας, έχοντας πάρει κατά λάθος τη θέση του δικτάτορα, απευθύνει ένα πανανθρώπινο μήνυμα ειρήνης, δημοκρατίας και αλληλεγγύης. Υποψήφια για πέντε Όσκαρ: Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου, Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου, Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου και Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής.
Στην Αυτοβιογραφία του ο Τσάρλι Τσάπλιν, το 1964, είπε, πως αν γνώριζε τις άθλιες καταστάσεις που επικρατούσαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ίσως να μην είχε κάνει ποτέ την εν λόγω ταινία.
