Ενα κινηματογραφικό ποίημα και παράλληλα μία φιλοσοφική διατριβή, το «Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας... και Άνοιξη» στέκεται μέσα στα χρόνια ως το λυρικό αριστούργημα που έκανε διεθνώς διάσημο τον Νοτιοκορεάτη σκηνοθέτη.
Προβολή της ταινίας "Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας... και Άνοιξη" από τον Μορφωτικό Σύλλογο Αίγινας «Ο Καποδίστριας»
Η ταινία θεωρείται μία από τις 100 σημαντικότερες ταινίες του 21ου αιώνα.
Με βασικό άξονα τις πιο αρχέγονες αναζητήσεις για το τι μας κάνει θνητούς και πόσο απέχουμε από την ιεροσύνη, ο Κι-Ντουκ κατασκευάζει μία ταινία που ξεπερνά τα όρια του βουδιστικού θεωρήματος και μιλά απευθείας στην καρδιά των απανταχού θεατών - σχεδόν δεν χρειαζόμαστε υπότιτλους για να καταλάβουμε τα βαθιά της νοήματα.
Όπως έρχονται οι εποχές της, η μία μετά την άλλη, έτσι κι ο άνθρωπος διαγράφει κύκλους - από την αθωότητα στην ενηλικίωση, από τη γέννηση στο θάνατο, από το μάθημα στο δίδαγμα, από την εμπειρία στη γνώση.
Απλότητα, γαλήνη, σιγουριά. Όπως κι ο μεσόκοπος μοναχός, έτσι κι ο Κι-Ντουκ δεν χρειάζεται να υπερβάλει για να μεταγγίσει νόημα. Έχει μεγάλη εμπιστοσύνη στη δύναμη του σινεμά να κουβαλήσει τα πιο πολύπλοκα υπαρξιακά θεωρήματα. Ο τίτλος μάλιστα φανερώνει εξ αρχής ότι πραγματική πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι η φύση και η νομοτέλεια της ζωής. Όπως η φύση αποδέχεται στωικά την αλλαγή των εποχών, έτσι κι ο άνθρωπος οφείλει να σεβαστεί τις εμπειρίες της διαδρομής του στο δρόμο προς τη γνώση. Όπως η φύση πεθαίνει, ανανεώνεται και ξαναγεννιέται, έτσι κι ο άνθρωπος πρέπει να συμβιβαστεί με τη φθορά της αθωότητας, να παλεύει με τις αμαρτίες του, την τιμωρία και την εξιλέωση.
5 ΒΡΑΒΕΙΑ ΛΟΚΑΡΝΟ 2003 (Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής).
ΒΡΑΒΕΙΟ Κοινού Φεστιβάλ ΣΑΝ ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ
Υποψηφιότητα(2003) της Κορέας για βραβείο ΟΣΚΑΡ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.
