Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα του αρχαίου θεάτρου Επιδαύρου για το καλοκαίρι 2026 εγκαινιάζει την πρώτη ενότητα μιας τριετούς καλλιτεχνικής διαδρομής (2026–2028), σχεδιασμένης ως ενιαίο, πολυφωνικό σύμνολο. Κάθε χρονιά αποτελεί μια αυτάρκη πρόταση, που ταυτόχρονα επαναπροσδιορίζεται μέσα από τη συνομιλία με τις επόμενες, συνθέτοντας μια ευρύτερη αφήγηση για το αρχαίο δράμα.
Οι βασικοί θεματικοί άξονες του φετινού προγράμματος αρθρώνονται γύρω από τον πόλεμο και τα ίχνη του στο ανθρώπινο σώμα και στη συλλογική μνήμη, τη θυσία και την εξουσία, την ταυτότητα και το ανήκειν, αλλά και την ειρήνη ως πολιτική και υπαρξιακή διεκδίκηση. Παραστάσεις, χορός, μουσική και όπερα συνομιλούν ενεργά με το ταραγμένο παρόν. Ας δούμε τις παραστάσεις που αναμένουμε:
ΟΠΕΡΑ: Μήδεια του Λουίτζι Κερουμπίνι
Εθνική Λυρική Σκηνή | 20 Ιουνίου
Η Εθνική Λυρική Σκηνή επιστρέφει στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου με μια ιστορική παραγωγή-ορόσημο: τη Μήδεια του Λουίτζι Κερουμπίνι, σε ανασύνθεση της θρυλικής παράστασης του 1961 με τη Μαρία Κάλλας. Εξήντα πέντε χρόνια μετά, η όπερα αναβιώνει μέσα από τα υλικά του σήμερα, αντλώντας από τα βιβλία σκηνοθεσίας του Αλέξη Μινωτή, τα σκηνικά και κοστούμια του Γιάννη Τσαρούχη και το πλούσιο αρχειακό υλικό της εποχής.
Στο πλαίσιο του θεματικού άξονα της ΕΛΣ «η όπερα του μέλλοντος μέσα από τη μήτρα του παρελθόντος», η παράσταση επιχειρεί μια λεπτομερή, ερευνητική ανασύνθεση ενός εμβληματικού πολιτιστικού γεγονότος. Τη νέα δημιουργική ομάδα στελεχώνει ο Παναγής Παγουλάτος (σκηνοθεσία), με σκηνικά της Λίλης Πεζανού, κοστούμια της Τότας Πρίτσα και φωτισμούς του Χρήστου Τζιόγκα, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Γιώργου Κουμεντάκη.
Τον ρόλο της Μήδειας ερμηνεύει η σπουδαία δραματική υψίφωνος Άννα Πιρότσι, πλαισιωμένη από τον Ζαν-Φρανσουά Μπορράς (Ιάσων), τον Τάση Χριστογιαννόπουλο (Κρέων), την Αλίσα Κολόσοβα (Νέρις) και τη Δανάη Κοντόρα (Γλαύκη). Με τη συμμετοχή της Ορχήστρας και της Χορωδίας της ΕΛΣ, η Μήδεια επιστρέφει στην Επίδαυρο ως μνήμη, ως μύθος και ως ζωντανή όπερα του 21ου αιώνα.
ΘΕΑΤΡΟ: Πέρσες του Αισχύλο
Χρήστος Θεοδωρίδης | 3 & 4 Ιουλίου
Οι Πέρσες, το αρχαιότερο σωζόμενο έργο της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας, ανεβαίνουν στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη, σε μια βαθιά πολιτική και ανθρωποκεντρική ανάγνωση. Με αφετηρία τη νύχτα της ήττας στη Σαλαμίνα, η παράσταση εστιάζει στον συλλογικό θρήνο για τους νεκρούς και στην αδυναμία αντίδρασης μπροστά στην καταστροφή.
Ο Θεοδωρίδης αντιμετωπίζει το έργο ως ένα πρώιμο θέατρο-ντοκουμέντο, αναδεικνύοντας τη μοναδική αισχύλεια επιλογή να παρουσιαστεί η Ιστορία από τη σκοπιά των ηττημένων. Εικοσιπέντε ηθοποιοί, σε διαρκή παρουσία επί σκηνής, συγκροτούν έναν Χορό-πρωταγωνιστή που ενσαρκώνει το συλλογικό τραύμα, συνδέοντας τα ονόματα των νεκρών του τότε με τις ανώνυμες απώλειες του σήμερα.
Μετάφραση Παναγιώτη Μουλλά, μουσική του The Boy και κίνηση της Ξένιας Θεμελή, η παράσταση συνεχίζει τη σκηνοθετική έρευνα του Θεοδωρίδη πάνω σε πολιτικά φορτισμένα έργα, θέτοντας τον πόλεμο και την απώλεια στο κέντρο της σύγχρονης εμπειρίας.
Η Αντιγόνη εδώ δεν αναπαρίσταται απλώς, αλλά επανεφευρίσκεται ως πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στον νόμο, την ηθική και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, θέτοντας επιτακτικά ερωτήματα για την ευθύνη και τη δράση σε έναν κόσμο αντιφάσεων.
ΘΕΑΤΡΟ: Άλκηστις του Ευριπίδη
Δημήτρης Καραντζάς | 17 & 18 Ιουλίου
Η Άλκηστις του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά και παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου, προσεγγίζεται ως μια σύγχρονη πολιτική παραβολή για τη θυσία, το φύλο και την εξουσία. Το διφυές αυτό έργο, που αιωρείται ανάμεσα στην τραγωδία και την κωμικότητα, φωτίζει την ανταλλαγή ζωής ως δημόσια πράξη και τη θυσία της Άλκηστης ως κοινωνικά νομιμοποιημένη βία.
Η σκηνοθετική ματιά του Καραντζά εστιάζει στη σιωπή της ηρωίδας, στο τίμημα της σωτηρίας και στο ερώτημα της επιστροφής στη ζωή μετά από μια τέτοια θυσία. Η παράσταση συγκροτεί έναν ρευστό σκηνικό κόσμο, όπου ήχος, μουσική και κίνηση λειτουργούν οργανικά.
Στον ρόλο της Άλκηστης η Ηρώ Μπέζου, πλαισιωμένη από τον Γιάννη Νιάρρο (Άδμητος), τον Κώστα Νικούλι (Απόλλων), τον Γιώργο Ζυγούρη (Ηρακλής) και τη Θεοδώρα Τζήμου (Θάνατος), σε μια σύνθεση που μετατρέπει τον μύθο σε καίριο σχόλιο για τη σύγχρονη κοινωνία.
ΘΕΑΤΡΟ: Ειρήνη του Αριστοφάνη
Νίκος Καραθάνος | 24 & 25 Ιουλίου
Η Ειρήνη του Αριστοφάνη επιστρέφει στην Επίδαυρο μέσα από τη σκηνοθετική σύλληψη του Νίκου Καραθάνου και τη μουσική–δραματουργική συμβολή του Φοίβου Δεληβοριά. Πρόκειται για μια λυρική, μουσική και βαθιά πολιτική διασκευή που αντιμετωπίζει την κωμωδία ως πανηγύρι απέναντι στη φρίκη του πολέμου.
Η παράσταση αναδεικνύει την ειρήνη όχι ως αφελή ουτοπία, αλλά ως πράξη αντίστασης απέναντι στους μηχανισμούς εξουσίας και κέρδους. Με έντονη μουσικότητα, χιούμορ και ποιητική ελευθερία, η Ειρήνη γίνεται ένα σκηνικό κάλεσμα για συλλογική ευθύνη και φαντασία.
ΘΕΑΤΡΟ: Τρωάδες του Ευριπίδης
Ελένη Ευθυμίου | 31 Ιουλίου & 1 Αυγούστου
Οι Τρωάδες παρουσιάζονται από το Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου, σε μια συμπεριληπτική παράσταση με 22 ερμηνευτές και ερμηνεύτριες, με και χωρίς αναπηρία. Το έργο προσεγγίζεται ως συλλογική μνήμη απώλειας, με επίκεντρο το γυναικείο σώμα ως πεδίο βίας, εξουσίας και ιστορίας.
Η σκηνοθεσία φωτίζει σώματα που συνήθως αποκλείονται από την αφήγηση — ανήλικα, ηλικιωμένα, ανάπηρα — αναδεικνύοντας τον πόλεμο ως μηχανισμό εξίσωσης και απανθρωποποίησης. Με ζωντανή μουσική και έντονη σωματικότητα, οι Τρωάδες μετατρέπονται σε μια κραυγή για την αξιοπρέπεια και το δικαίωμα στην επιλογή.
ΧΟΡΟΣ / ΘΕΑΤΡΟ: Αντιγόνη, εμπνευσμένη από τον Σοφοκλή
Alan Lucien Oyen | 7 & 8 Αυγούστου
Ο Alan Lucien Oyen παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα μια ριζοσπαστική Αντιγόνη, που ενώνει τον λόγο με τη σωματική ποίηση του σύγχρονου χορού. Με τη συμμετοχή της ομάδας winter guests και συνεργατών του Tanztheater Wuppertal, η παράσταση απογυμνώνει τον μύθο στην ουσία του.
ΘΕΑΤΡΟ: Λυσιστράτη του Αριστοφάνη
Αστέριος Πελτέκης | 21 & 22 Αυγούστου
Η Λυσιστράτη του Αριστοφάνη, από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, παρουσιάζεται ως μια πολιτική αλληγορία για την κοινωνική εντροπία και την ανάγκη επανεκκίνησης. Η σκηνοθεσία του Αστέριου Πελτέκη εστιάζει στο σώμα, την επιθυμία και τη φροντίδα ως πολιτικές πράξεις, μετατρέποντας την κωμωδία σε μηχανισμό αποκάλυψης και όχι απλής εκτόνωσης.
ΘΕΑΤΡΟ: Ίων του Ευριπίδη
Θωμάς Μοσχόπουλος | 28 & 29 Αυγούστου
Ο Ίων, ένα από τα πιο αινιγματικά έργα του Ευριπίδη, ανεβαίνει από τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου. Η παράσταση κινείται στο μεταίχμιο τραγικού και κωμικού, φωτίζοντας το ζήτημα της ταυτότητας, της καταγωγής και του ανήκειν.
Στο μαντείο των Δελφών, ο νεαρός Ίων αναζητά το ποιος είναι, σε έναν κόσμο όπου η αλήθεια αποκαλύπτεται μέσα από παρερμηνείες και σιωπές. Η σκηνή μετατρέπεται σε χώρο αναστοχασμού, όπου τίποτα δεν είναι απόλυτο και όλα παραμένουν ανοιχτά.
