Οι επιπτώσεις της συντριβής του Όρμπαν και του καθεστώτος του, αναμένεται να προκαλέσουν σοβαρούς κλυδωνισμούς πέρα ??από τα σύνορα της Ουγγαρίας και στην υπόλοιπη Ευρώπη
Ο Όρμπαν και εμείς - Άρθρο του Μιχάλη Ψύλου
Μιχάλης Ψύλος • psilosm@naftemporiki.gr
Τέλος εποχής για τον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν.
Μετά από 16 χρόνια μετατροπής της Ουγγαρίας σε μια «ανελεύθερη δημοκρατία», αυταρχικού και ιδιοκτησιακού ελέγχου των θεσμών και εκτεταμένης διαφθοράς, ο Ορμπαν υπέστη μια συντριπτική εκλογική ήττα. Ο αντίπαλός του, Πέτερ Μαγιάρ, σάρωσε στις εκλογές με το κόμμα του, «Tisza», να κερδίζει 139 έδρες, σε σύγκριση με τις 54 του απερχόμενου πρωθυπουργού. Ο Μαγιάρ αποσπά μάλιστα την απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων στο Όρσαγκαζ, το Κοινοβούλιο της Βουδαπέστης, κάτι που θα του επέτρεπε να τροποποιήσει το Σύνταγμα.
Είναι πλέον σαφές ότι αυτές δεν ήταν εκλογές στην Ουγγαρία, αλλά μια επανάσταση. Αυτό ξεκινά με την προσέλευση των ψηφοφόρων, η οποία σχεδόν έφτασε σχεδόν το 80%, την υψηλότερη συμμετοχή σε εκλογές από την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος.
«Είναι η οικονομία, ηλίθιε»
Δεν στάθηκε αρκετή ούτε η πλήρης στήριξη που προσέφερε στον Όρμπαν ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ στέλνοντας στη Βουδαπέστη τον Αντιπρόεδρο Ντ. Τζ. Βανς λίγες ημέρες πριν τις εκλογές. Ενδεχομένως ο Τραμπ να έκανε και κακό στον Ορμπαν, καθώς οι περισσότεροι Ούγγροι, όπως και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, δεν είδαν με καλό μάτι τον πόλεμο στο Ιράν και τις επιπτώσεις στα πορτοφόλια τους.
Οι Ούγγροι καταψήφισαν τον Όρμπαν για τον υψηλό πληθωρισμό στη χώρα τους, την ακρίβεια, ένα καταρρέον σύστημα υγειονομικής περίθαλψης. «Είναι η οικονομία, ηλίθιε!» ήταν το μότο του μεγάλου νικητή των εκλογών Πέτερ Μαγιάρ. Ενός πολιτικού που προέρχεται από τις τάξεις του Fidesz -του κόμματος του Όρμπαν. Ήταν στον στενό κύκλο των Ορμπανιστών μέχρι πριν από μερικά χρόνια, αν και (σύμφωνα με τον ίδιο) υποτιμημένος. Επιπλέον, ο Μαγυάρ κατάφερε να αποτυπώσει την επιθυμία να γυρίσει σελίδα σε μια χώρα όπου οι νεότεροι δεν έχουν γνωρίσει ποτέ άλλον ηγέτη εκτός από τον Όρμπαν, και για μια φορά ολόκληρη η αντιπολίτευση τον ψήφισε μαζικά, ακόμα κι αν δεν τον συμπαθούσε.
Καταλύτης η διαφθορά
Αλλά πάνω απ’ όλα οι Ούγγροι καταδίκασαν τον Όρμπαν και το καθεστώς του για την εκτεταμένη, ενδημική διαφθορά. Ενα καθεστώς που επιβίωσε 16 χρόνια καταχρώμενο τα ευρωπαϊκά κεφάλαια και τις επιδοτήσεις, ανταμείβοντας συγγενείς και φίλους και φτωχαίνοντας την πλειονότητα των πολιτών.
Οι επιπτώσεις της συντριβής του Όρμπαν και του καθεστώτος του, αναμένεται να προκαλέσουν σοβαρούς κλυδωνισμούς πέρα ??από τα σύνορα της Ουγγαρίας και στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Ο ουγγρικός «άνεμος» απειλεί κάθε λογής καθεστώτα «ανελεύθερης δημοκρατίας», αυτού του δηλητηριώδους μοντέλου που έχει εκφυλίσει τους θεσμούς πολλών δυτικών χωρών σε υποτακτικά όργανα της κάθε εκτελεστικής εξουσίας. Σε «φιλελεύθερες ολιγαρχίες» , όπως γράφει ο Εμμανουέλ Τοντ στο βιβλίο του «Η Ήττα της Δύσης».
Με τον αποδιοπομπαίο τράγο στη Βουδαπέστη να έχει φύγει, θα αρχίσουμε να συνειδητοποιούμε ότι ο αυτοκράτορας είναι γυμνός.
Πηγή: Ναυτεμπορική
