Ακόμα κι αν αυτός ο πόλεμος τερματιστεί ξαφνικά, είτε αν το αποφασίσει ο πρόεδρος Τραμπ είτε αν καταρρεύσει το ιρανικό καθεστώς, τίποτα δεν θα είναι το ίδιο
Γιατί αυτοκτονούμε - Άρθρο του Μιχάλη Ψύλου
Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Μιχάλης Ψύλος • psilosm@naftemporiki.gr
Ο πόλεμος στο Ιράν εισέρχεται πλέον σε μια ολοένα και πιο επικίνδυνη και αβέβαιη φάση.
Ο Ντόναλντ Τραμπ απειλεί με επίθεση σε όλους τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας του Ιράν αν δεν ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ ως αύριο το πρωί.
Το καθεστώς των μουλάδων παίζει, όμως, «τα ρέστα του» και ένα πράγμα είναι σίγουρο: η παλιά τάξη ασφαλείας στη Μέση Ανατολή αποτελεί πλέον οριστικά παρελθόν.
Ακόμα κι αν αυτός ο πόλεμος τερματιστεί ξαφνικά, είτε αν το αποφασίσει ο πρόεδρος Τραμπ είτε αν καταρρεύσει το ιρανικό καθεστώς, τίποτα δεν θα είναι το ίδιο.
Το καθεστώς των μουλάδων μπορεί να συντριβεί στρατιωτικά, αλλά το κενό εξουσίας που θα δημιουργηθεί θα μπορούσε να πυροδοτήσει πολύ επικίνδυνες διαδικασίες αποσύνθεσης.
Ούτε ο σιιτικός εξτρεμισμός θα πεθάνει, ούτε και ο σουνιτικός, καθώς το σουνιτικό Ισλαμικό Κράτος αναζωπυρώνεται και στη Συρία, με την ευλογία των ΗΠΑ και της Δύσης.
Ο παράνομος -από άποψης διεθνούς δικαίου- πόλεμος στον Κόλπο μπορεί να μετατραπεί σε μια γεωπολιτική αυτοκτονία της Δύσης.
Μπροστά σε αυτήν την άβυσσο, οι Ευρωπαίοι ηγέτες φαίνεται να τα έχουν χάσει. Βλέπουν τον Τραμπ να παρασύρει την Ευρώπη στο χάος, αλλά κινούνται σπασμωδικά.
Ουδεμία κοινή πολιτική της Ε.Ε., στη σύνοδο του τελευταίου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Αν και τονίστηκε η ανάγκη για «συντονισμένη αντίδραση» από την Κομισιόν, επαφίεται στις μεμονωμένες κυβερνήσεις να βρουν τις δικές τους λύσεις, εντός ορισμένων δημοσιονομικών ορίων, που δεν θα «απειλούν» τον… ζουρλομανδύα του Συμφώνου Σταθερότητας
Θα ξεκινήσουν, δηλαδή, εσωτερικές διαπραγματεύσεις στην Ε.Ε., που αναμένεται να διαρκέσουν μέχρι τον Ιούλιο. Μέχρι τότε, θα προσπαθούμε να μη δυσαρεστήσουμε πολύ τον Τραμπ, ζητώντας -έστω φραστικά- τον άμεσο τερματισμό του πολέμου.
Τη στιγμή δε που όλοι λένε ότι αν δεν ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ τον επόμενο μήνα, η τιμή του πετρελαίου θα ξεπεράσει τα 150 δολάρια το βαρέλι.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επαναλαμβάνει, βέβαια, πως «απαιτούνται στοχευμένες εθνικές παρεμβάσεις», αλλά περιμένει από την Ε.Ε. «μια συγκεκριμένη εργαλειοθήκη για προσωρινή και στοχευμένη στήριξη σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις».
Πινγκ πονγκ, δηλαδή, με την Κομισιόν.
Ούτε λέξη για τη μείωση του δυσβάσταχτου Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα. Την ίδια στιγμή, άλλες χώρες-μέλη προχώρησαν σε μείωση του ειδικού φόρου, χωρίς να περιμένουν, βέβαια, πότε θα ξυπνήσει η Φον ντερ Λάιεν.
Ζήσε, Μάη μου, να φας τριφύλλι…
