Στις 3 Μαρτίου 1966 ανακοινώνεται η απέλαση και του τελευταίου Έλληνα υπηκόου κατοίκου Κωνσταντινούπολης, με εξαίρεση περίπου 1.500 άτομα που παρέμειναν για ειδικούς λόγους αλλά με καθεστώς αλλοδαπού.
Η ημερομηνία είναι ο συμβολικός επίλογος μιας οργανωμένης διαδικασίας εκκαθάρισης που είχε ξεκινήσει δύο χρόνια νωρίτερα, με στόχο τους Ρωμιούς.
Τον Μάρτιο του 1964 η κυβέρνηση του Ισμέτ Ινονού έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο διάλυσης της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης.
Δεν επρόκειτο για αιφνίδια αντίδραση στην ένταση των ελληνοτουρκικών σχέσεων ή στις συγκρούσεις στην Κύπρο που είχαν αίτημα την αυτοδιάθεση των Ελλήνων.
