Κάποτε ένα περίπτερο στον δρόμο ήταν απλώς το μέρος όπου αγόραζες μια εφημερίδα, τσιγάρα ή κάτι πρόχειρο για φαγητό. Στη Γιουγκοσλαβία, όμως, ένα από αυτά έμελλε να γίνει αντικείμενο διεθνούς design. Το K67 σχεδιάστηκε το 1966 από τον Σλοβένο αρχιτέκτονα και σχεδιαστή Sasa J. Machtig και σύντομα έγινε χαρακτηριστικό στοιχείο του αστικού τοπίου.
Η ιδέα του ήταν απλή και ταυτόχρονα πρωτοποριακή: μια αρθρωτή κατασκευή, οι μονάδες της οποίας μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μόνες τους ή να συνδυαστούν μεταξύ τους. Έτσι, το ίδιο σύστημα μπορούσε να λειτουργήσει ως περίπτερο, εκδοτήριο, ανθοπωλείο, σημείο πώλησης φαγητού ή χώρος εξυπηρέτησης.

Με το καμπύλο περίβλημα και τα έντονα χρώματά του, το K67 ταίριαξε σε μια Γιουγκοσλαβία που εκσυγχρονιζόταν και άλλαζε γρήγορα. Ήταν ένα βιομηχανικά παραγόμενο αντικείμενο, σχεδιασμένο να προσαρμόζεται στις ανάγκες της σύγχρονης πόλης.
Η παραγωγή του συνεχίστηκε για δεκαετίες και το K67 εξήχθη σε αρκετές χώρες. Μέχρι το 1999, όταν σταμάτησε η παραγωγή, είχαν κατασκευαστεί περίπου 7.500 μονάδες.
Η πραγματική δεύτερη ζωή του, όμως, ήρθε αργότερα. Ένα K67 εντάχθηκε στη μόνιμη συλλογή του Museum of Modern Art της Νέας Υόρκης, ενώ το 2018 παρουσιάστηκε στη μεγάλη έκθεση του MoMA για την αρχιτεκτονική της Γιουγκοσλαβίας από το 1948 έως το 1980.

Η ειρωνεία είναι όμορφη: ο Machtig δεν σχεδίασε ένα μουσειακό αντικείμενο. Σχεδίασε κάτι για τον δρόμο, για μια γωνία, μια πλατεία, έναν σταθμό. Ένα αντικείμενο που οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν χωρίς να γνωρίζουν απαραίτητα τον σχεδιαστή του.
Σήμερα, το K67 αποτελεί κομμάτι της ιστορίας του design του 20ού αιώνα. Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του: σχεδιάστηκε για να γίνει μέρος της καθημερινότητας και τελικά κατάφερε να γίνει μέρος της ιστορίας.