Στον Σαρωνικό με το «Happy Sailors», στην Αίγινα στο «Παρατηρητήριο»

Όταν τα βιώματα των φοιτητικών χρόνων από τα ηλιοβασιλέματα της Αίγινας έγιναν τρόπος ζωής, σαν καταφύγιο, για έναν ρομαντικό και πάντα ανήσυχο Πειραιώτη. Γράφει ο Νίκος Παρασκευόπουλος Από τα φοιτητικά μου χρόνια, στα τέλη της δεκαετίας του ’70, μια παρέα με μηχανές «αποβιβαζόμασταν» στην Αίγινα με κάθε ευκαιρία. Το στρατηγείο μας ήταν το σύμπλεγμα μιας σχεδόν εγκαταλελειμμένης αγροικίας, που είχε αγοράσει το 1928 ο πατέρας μου Βασίλης, και ενός παρατηρητηρίου-πολυβολείου που είχε κατασκευάσει το Πολεμικό Ναυτικό (τότε Βασιλικό) το 1939. Ολονύχτια πάρτι, πολυήμερα γλέντια, ακόμα και αυτοσχέδιοι αγώνες μοτοκρός ανάμεσα στις φιστικιές του κτήματος, ήταν στο πρόγραμμα αυτών των αποδράσεων. Κάπου στο 1983-1984 η παρέα αρχίζει να ανακαλύπτει και τα άλλα νησιά του Σαρωνικού, μετακινούμενη τώρα με το μικρό «Happy Sailors Ι» και λίγο αργότερα με το μεγαλύτερο «Happy Sailors ΙΙ», το οποίο μας ταξίδεψε αρκετές φορές και στο Αιγαίο. Αλλά ο Σαρωνικός ήταν πάντοτε η θάλασσά μας. Το καλοκαίρι μας ξεκινούσε ήδη από το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας κι έφτανε μέχρι την 28η Οκτωβρίου. Πέρα από την Αίγινα με το Αγκίστρι και τη Μονή, ο Πόρος, οπωσδήποτε η Ύδρα, οι Σπέτσες, αλλά και η Ερμιόνη και το Λεωνίδιο ακόμη, έβλεπαν συχνά-πυκνά ένα τσούρμο που δεν θύμιζε καθόλου την καθωσπρέπει φυλή των τυπικών ιστιοπλόων με τα προσεγμένα, επώνυμα και ομοιόμορφα ρούχα τους. Κινητήριος δύναμή μας δεν ήταν τα χρήματα, άλλωστε η ζωή σε ένα σκάφος μπορεί να είναι πολύ οικονομική. Κινητήριος δύναμη, εκτός από τον αέρα, ήταν το κέφι, η δίψα για εξερεύνηση και γλέντι. Γράψαμε χιλιάδες μίλια για καμιά δεκαριά χρόνια σε αυτά τα νερά. Στη συνέχεια, τα ίδια τα σκάφη αποτέλεσαν την υλική βάση για να ανακατασκευαστεί η παλιά αγροικία, το «Παρατηρητήριο». Για σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα τώρα, με κάθε ευκαιρία, βρίσκομαι εκεί, απολαμβάνοντας τον Σαρωνικό από τα Μέθανα έως το Σούνιο και, όταν οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν, όλη την ακτή της Αττικής. Μόνο και μόνο τα ηλιοβασιλέματα από το «Παρατηρητήριο» μου δίνουν την απαραίτητη ενέργεια για να περάσει η απαιτητική εβδομάδα στον Πειραιά. Βιογραφικό Ο Νίκος Παρασκευόπουλος γεννήθηκε στον Πειραιά. Μετά τις σπουδές του στα Οικονομικά, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ανέλαβε το οικογενειακό βιβλιοπωλείο, που διατηρεί ακόμη στην πλατεία Τερψιθέας, στον Πειραιά. Είναι πρόεδρος της Ένωσης Βιβλιοπωλών και Εκδοτών Πειραιά. Είναι δηλαδή από τους λίγους που διατηρεί μια τετραπλή ιδιότητα: γεννήθηκε, ζει, κατοικεί και εργάζεται στον Πειραιά. Στην Αίγινα, στην περιοχή «Παρατηρητήριο», είναι ιδιοκτήτης της ομώνυμης κατοικίας που είχε αγοράσει ως αγροικία, μαζί με σχεδόν ολόκληρο τον λόφο που την περιβάλλει, το 1928, ο πατέρας του. Στη συνέχεια το 1990-1991, με τη μελέτη και την επίβλεψη των αρχιτεκτόνων Βάσως Τροβά και Νίκου Μπελαβίλα, το παλιό σύμπλεγμα αγροικίας και στρατιωτικής κατασκευής μεταμορφώθηκε σε μια σύγχρονη κατοικία, που αποτελεί το «καταφύγιο» του Νίκου Παρασκευόπουλου και των φίλων του.