Ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων -τα έσοδα από τον οποίο αναμένεται να ξεπεράσουν φέτος για πρώτη φορά τα 15 δισ. ευρώ- είναι υπόθεση των λιγότερων και όχι των περισσότερων.
To αφήγημα της φετινής ΔΕΘ, η νέα φορολογική κλίμακα που θα μειώσει την παρακράτηση φόρου εισοδήματος και θα οδηγήσει σε έμμεση αύξηση του καθαρού πραγματικού εισοδήματος δεν θα αφορά τους μισούς Έλληνες.
Όχι διότι θα εξαιρεθούν από τον κυβερνητικό σχεδιασμό αλλά διότι και σήμερα δεν συμμετέχουν καθόλου στα φορολογικά βάρη. Ανακατεύοντας της τράπουλα της κατανομής των φορολογικών βαρών, η κυβέρνηση ήρθε για μια ακόμη φορά αντιμέτωπη με την ελληνική σκληρή πραγματικότητα: ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων -τα έσοδα από τον οποίο αναμένεται να ξεπεράσουν φέτος για πρώτη φορά τα 15 δισ. ευρώ- είναι υπόθεση των λιγότερων και όχι των περισσότερων.
Τα νούμερα από τα εκκαθαριστικά της εφορίας είναι αποκαλυπτικά: Το 12% των πολιτών με ετήσιο ατομικό εισόδημα από 20.000 έως 50.000 ευρώ φορτώνονται το 40,5% του συνολικού φόρου εισοδήματος και το… 1,43% των φορολογούμενων με εισόδημα άνω των 50.000 ευρώ, πληρώνουν επιπλέον 29%.
Άρα, 1,2 εκατομμύρια φορολογούμενοι σε σύνολο 9 εκατομμυρίων πληρώνουν πάνω από το 70% του συνολικού φόρου εισοδήματος. Πόσοι δεν πληρώνουν; Τα στοιχεία των περσινών φορολογικών δηλώσεων δείχνουν ότι περίπου 4,9 εκατομμύρια φορολογούμενοι με ετήσιες αποδοχές έως 10.000 ευρώ είναι υπεύθυνοι για την πληρωμή φόρων 343 εκατ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί μόλις στο 2,8% του συνόλου. Το ποσό αυτό θα ήταν ακόμη μικρότερο αν δεν είχε θεσπιστεί και το ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα.
Πάνω σε αυτή την πραγματικότητα αναμένεται να στηθεί και η πολιτική αντιπαράθεση μετά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού. Η κυβέρνηση θα υπερασπιστεί την ανάγκη να δοθούν ισχυρά κίνητρα στη "μεσαία τάξη" η οποία έχει σηκώσει και τα περισσότερα βάρη όλα αυτά τα χρόνια -και κυρίως μέσα στην οικονομική κρίση- και η αντιπολίτευση θα προτάξει ότι δεν ωφελούνται οι φτωχότεροι με αποτέλεσμα να απαιτούνται άλλα μέτρα όπως η μείωση του ΦΠΑ ή η αύξηση μισθών και συντάξεων.
Η ανάγκη να σχεδιαστεί μια νέα φορολογική κλίμακα προκύπτει πάντως και από τις πολύ φτωχές επιδόσεις της χώρας σε μια σειρά από δείκτες για τους οποίους συγκρινόμαστε και με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Δύο κοινωνικές ομάδες -οι οικογένειες με παιδιά αλλά και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα με "καλούς μισθούς", φορολογούνται βαρύτερα από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.
Δεν δίνεται έτσι απάντηση σε δύο μείζονα προβλήματα της χώρας: τον περιορισμένο αριθμό καλά πληρωμένων θέσεων εργασίας (οι μεγάλες κρατήσεις για φόρους και εισφορές συμβάλλουν σε αυτή την έλλειψη καθώς και οι εργοδότες αναζητούν πλάγιους τρόπους ανταμοιβής των στελεχών τους) αλλά και τον απογοητευτικό αριθμό γεννήσεων.
