Όταν το παλάτι του Μπάκιγχαμ κυκλοφόρησε μια φωτογραφία της Αικατερίνης, της Πριγκίπισσας της Ουαλίας και των τριών παιδιών της για την Ημέρα της Μητέρας τον περασμένο μήνα, ήλπιζε να καταρρίψει τις διαδικτυακές θεωρίες συνωμοσίας που είχαν πολλαπλασιαστεί από τότε που η πριγκίπισσα υποβλήθηκε σε εγχείρηση στην κοιλιά τον Ιανουάριο.
Με την πρώτη ματιά, η φωτογραφία φαινόταν γοητευτική και αρκετά φυσιολογική. Αλλά οι ψηφοφόροι άρχισαν γρήγορα να φωνάζουν ανωμαλίες, παρατηρώντας ότι το αριστερό μανίκι της πριγκίπισσας Σάρλοτ φαινόταν να μην τσαλακώνει καθόλου, ότι το δεξί χέρι της πριγκίπισσας Αικατερίνης ήταν ασυνήθιστα θολωμένο και ότι ένας τοίχος κοντά στο πόδι του πρίγκιπα Λούις φαινόταν αποκομμένος.
Μετά από ώρες πυρετωδών διαδικτυακών εικασιών και την απόφαση να εκδοθεί μια «ειδοποίηση φονιάς» για να σταματήσει η διανομή της εικόνας από διάφορα αξιόλογα διεθνή πρακτορεία, η πριγκίπισσα εξέδωσε μια δήλωση παραδέχοντας ότι είχε επεξεργαστεί τη φωτογραφία πριν από την κυκλοφορία της.
Η παραδοχή προκάλεσε πανδαιμόνιο. Ήταν η κύρια ιστορία στα δελτία ειδήσεων και τα talk show σε όλο τον κόσμο. Και ο επικεφαλής του Agence France-Presse δήλωσε ότι τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ δεν είναι πλέον «αξιόπιστη πηγή πληροφοριών», εξισώνοντας τη συμπεριφορά του με τη συμπεριφορά του από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης του Ιράν και της Βόρειας Κορέας.
Όπως πάντα με τη βρετανική βασιλική οικογένεια, η δημόσια διαμάχη ήταν υπερβολική. Ωστόσο, αυτή η παραποιημένη εικόνα δείχνει ξεκάθαρα την πρόκληση που θέτουν τα deepfakes για τους δημοσιογράφους και τους συντάκτες – μόνο μία από τις πολλές νέες σημαντικές τάσεις που επηρεάζουν τα μέσα ενημέρωσης, οι οποίες έχουν βαθιές επιπτώσεις τόσο για τους καταναλωτές όσο και για τις επιχειρήσεις, καθώς και για την υγεία των δημοκρατιών μας. Αυτή την επέλαση του deepfake, ακόμα και από υποτίθεται αξιόπιστες πηγές πληροφόρησης αλλά και από τα media, και φυσικά το βαθύ διαδίκτυο, επιχειρεί να ανιχνεύσει ο Τομ Χάρπερ* σε άρθρο του στο Politico.
Στην πολιτική σφαίρα, για παράδειγμα, ένα βαθύ ψεύτικο βίντεο της τότε Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, Νάνσι Πελόζι, που προφανώς μπερδεύει την ομιλία της, έγινε viral το 2019. Στο Ηνωμένο Βασίλειο φέτος, κατασκευάστηκαν αρχεία ήχου που υποτίθεται ότι δείχνουν τον ηγέτη των Εργατικών Sir Keir Starmer να κακοποιεί κατώτερα στελέχη και επικρίνουν την πόλη του Λίβερπουλ αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο κατά τη διάρκεια του ετήσιου συνεδρίου του κόμματός του.
Τέτοιοι χειρισμοί ήχου και ψηφιακών εικόνων επηρεάζουν και τον κόσμο των επιχειρήσεων. Το 2019, ένα ψεύτικο βίντεο του ιδρυτή και διευθύνοντος συμβούλου του Facebook, Mark Zuckerberg, τον έδειξε να καυχιέται για το πώς είχε «τον απόλυτο έλεγχο των κλεμμένων δεδομένων δισεκατομμυρίων ανθρώπων, όλων των μυστικών τους, της ζωής τους, του μέλλοντός τους», προκαλώντας σημαντική ζημιά στη φήμη.
Ευτυχώς, ορισμένοι καταναλωτές (αν και όχι αρκετοί!) έχουν έναν υγιή σκεπτικισμό για αυτά που διαβάζουν και παρακολουθούν στην άναρχη διαδικτυακή σφαίρα. Αλλά σε μια εποχή φθίνουσας ποσότητας πόρων στις περισσότερες κύριες ομάδες μέσων ενημέρωσης, υπάρχουν πλέον λιγότεροι έλεγχοι και ισορροπίες για να φιλτράρουν τα γεγονότα από τα ψεύτικα.
Τι δείχνουν οι έρευνες
Σύμφωνα με μια μελέτη από το Pew Research Center , το σύνολο των συνδυασμένων εσόδων κυκλοφορίας και διαφήμισης — συμπεριλαμβανομένων των ψηφιακών λειτουργιών — για τις αμερικανικές εφημερίδες μειώθηκε από περίπου 60 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως το 2005 σε μόλις 20 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως το 2022. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, μειώθηκε από 10 έως 2 δισεκατομμύρια £ κατά την ίδια περίοδο. Ενώ μεγάλο μέρος αυτών των εσόδων έχει μεταφερθεί στην ψηφιακή διαφήμιση, η συντριπτική πλειονότητα έχει σαρωθεί από αμερικανικούς τεχνολογικούς γίγαντες, σε γενικές γραμμές ελεύθεροι βάσει της αμερικανικής νομοθεσίας να δημοσιεύουν πλαστό περιεχόμενο με σχεδόν αμελητέα πιθανότητα να υποστούν μήνυση. Και η παγκόσμια επιχείρηση παραπληροφόρησης μπορεί να είναι αρκετά προσοδοφόρα .
Σε μια εποχή όπου το περιεχόμενο αναπαράγεται από τους ανταγωνιστές μέσα σε λίγα λεπτά — και συχνά χωρίς κανέναν έλεγχο για την ακρίβεια — για πολλούς εκδότες, η αξία των αποκλειστικών ειδήσεων με πραγματικό αντίκτυπο έχει πέσει. Λιγότερο πρόθυμοι να ξοδέψουν χρήματα σε παραδοσιακές τεχνικές συλλογής ειδήσεων, οι δημοσιογράφοι και οι συντάκτες αφήνονται όλο και περισσότερο να ανασυσκευάζουν περιεχόμενο από μέσα κοινωνικής δικτύωσης και άλλα διαδικτυακά κανάλια, συχνά αμφίβολης προέλευσης.
Έπειτα, υπάρχει η τεχνητή νοημοσύνη που πρέπει να αντιμετωπίσετε. Ο Reach, ο εκδότης των εφημερίδων Mirror και Express στο Ηνωμένο Βασίλειο, παρουσιάζει επί του παρόντος ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης που επιτρέπει στους δημοσιογράφους να ξαναγράψουν ιστορίες που έχουν ήδη εμφανιστεί σε άλλους ιστότοπους. Εν τω μεταξύ, η εταιρεία, η οποία απομάκρυνε πρόσφατα 450 θέσεις εργασίας – αυτό είναι το 10 τοις εκατό του εργατικού δυναμικού της – έχει επίσης ανακοινώσει σχέδια να προσλάβει άτομα που επηρεάζουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε μια προσπάθεια να προσελκύσει νεότερους αναγνώστες.
Καμία από αυτές τις εξελίξεις δεν είναι πιθανό να ενισχύσει την ποιότητα των πληροφοριών που καταναλώνει το κοινό.
*Ο Tom Harper είναι πρώην δημοσιογράφος των Sunday Times και τώρα είναι επικεφαλής των σχέσεων με τα μέσα ενημέρωσης, Ευρώπη στην APCO, μια παγκόσμια εταιρεία παροχής συμβουλών και υπεράσπισης.
Πηγή: libre.gr
