του Nicolas Barotte*
Οι προειδοποιήσεις δεν επαρκούν. «Πρέπει να προετοιμαστούμε για έναν πόλεμο ανάλογου μεγέθους με αυτόν που γνώρισαν οι παππούδες μας ή οι προπάπποι μας», δήλωσε στα μέσα Δεκεμβρίου ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε. Τέσσερα χρόνια μετά την εισβολή στην Ουκρανία, η Μόσχα ακολουθεί μια όλο και πιο επιθετική στρατηγική. «Φανταστείτε μια σύγκρουση που θα πλήττει κάθε νοικοκυριό, κάθε χώρο εργασίας, και θα προκαλεί καταστροφή, μαζική επιστράτευση, εκατομμύρια εκτοπισμένους ανθρώπους και ακραίες απώλειες», προσέθεσε ο Ρούτε.
Τα σενάρια πολλαπλασιάζονται. Πώς θα μας επιτεθούν οι Ρώσοι; Με τι στόχους; Πώς θα αντιδράσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα; «Σκεπτόμαστε πολλά πράγματα, αλλά πρέπει να αντιμετωπίσουμε και πράγματα που δεν έχουμε ακόμη σκεφτεί», λέει γαλλική στρατιωτική πηγή.
Κανείς δεν γνωρίζει τα πραγματικά σχέδια του Πούτιν. Το σενάριο της προέλασης ρωσικών αρμάτων μάχης προς το κέντρο της Ευρώπης είναι το λιγότερο πιθανό. Η Ρωσία διαθέτει όμως πολλά άλλα μέσα για να δοκιμάσει τη συνοχή και την ετοιμότητα του ΝΑΤΟ. Στις προηγούμενες συνόδους κορυφής, η Συμμαχία συγκεκριμενοποίησε τα αμυντικά σχέδιά της, που περιλαμβάνουν τα μέσα απόκρουσης μιας επίθεσης όπου και αν πραγματοποιηθεί. Η εργασία δεν σταματά όμως εκεί. Κάθε χώρα έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες. Στη Γαλλία, όλα ξεκινούν από τη Στρατηγική Εθνική Προσέγγιση, που δημοσιεύτηκε τον περασμένο Ιούλιο και παρουσιάζει ένα πανόραμα απειλών. «Η Γαλλία πρέπει να είναι έτοιμη μέχρι το 2030 να εμπλακεί με τους συμμάχους της σε μια σύγκρουση υψηλής και διαρκούς έντασης στα σύνορα της Ευρώπης», λέει ένας γνώστης του θέματος. Η σύγκρουση αυτή θα περιλαμβάνει μοιραία και επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης ή δολιοφθοράς στο εσωτερικό της χώρας.
Το γαλλικό Γενικό Επιτελείο έχει επεξεργαστεί 14 σχέδια, που αντιστοιχούν σε ανάλογες υποθέσεις. Η προηγούμενη «λευκή βίβλος» περιλάμβανε μόνο 6 σενάρια και μια μυστική επιλογή, που αντιστοιχούσε στην αποτροπή. «Τα πράγματα δεν πηγαίνουν φυσικά σύμφωνα με τις προβλέψεις», τονίζει μια πηγή. «Οι εργασίες προετοιμασίας όμως επιτρέπουν την αντιμετώπιση των απρόβλεπτων γεγονότων. Όσο περισσότερο προετοιμάζεσαι, τόσο καλύτερα αναπροσανατολίζεις τη δράση σου.»
Μια από τις κυριότερες υποθέσεις είναι η διείσδυση του ρωσικού στρατού πέρα από τα σύνορα με την Εσθονία, με πρόσχημα την προστασία της ρωσόφωνης κοινότητας. Ο ρωσικός στρατός θα συναντούσε όμως στον δρόμο του Άγγλους και Γάλλους στρατιωτικούς που διοικούν τη νατοϊκή αποστολή στην Εσθονία. Για να τους παρακάμψει, θα μπορούσε να επιτεθεί στη Λετονία, όπου έχει αναπτυχθεί ο καναδικός στρατός. Εκτός αν κινηθεί στον διάδρομο Σουβάλκι, ανάμεσα στη Λιθουανία και την Πολωνία, για να ενώσει τη Ρωσία με τον θύλακα του Καλίνινγκραντ.
Όλα αυτά τα σενάρια, βέβαια, είναι προβλέψιμα. Η Ρωσία θα μπορούσε επίσης να εντείνει τις πιέσεις της στις σκανδιναβικές χώρες ή να στραφεί κατά της Μολδαβίας, που δεν είναι μέλος ούτε της ΕΕ ούτε του ΝΑΤΟ. Για να αποφύγει τις δυσκολίες μιας χερσαίας επίθεσης, θα μπορούσε να προκαλέσει τους Δυτικούς στη θάλασσα. Ή μήπως θα πρέπει να στρέψουμε τα μάτια μας στον αέρα, στον εξωατμοσφαιρικό χώρο, όπου οι ρωσικοί δορυφόροι λειτουργούν με εχθρικό τρόπο;
«Πρέπει να ψάξουμε τις τυφλές γωνίες, να εντοπίσουμε τα ασθενή σήματα», λέει εκπρόσωπος του γαλλικού Υπουργείου Αμύνης. «Συγκεντρώνουμε την προσοχή μας στα "κόκκινα", πρέπει όμως να βλέπουμε και τα "γαλάζια"». Και φυσικά πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη η αμερικανική αποδέσμευση από την Ευρώπη, που θεωρείται πλέον θέμα χρόνου.
(*) O Νικολά Μπαρότ είναι αρθρογράφος της Figaro
(Πηγή: Le Figaro)
