Λιγότερο από έναν χρόνο μετά την εκρηκτική άνοδο στην εξουσία, ο πρώην τζιχαντιστής Άχμαντ αλ Σαράα φτάνει στον Λευκό Οίκο. Θα τον δούμε να ανταλλάσσει χειραψίες και χαμόγελα με τον Αμερικανό πρόεδρο – τον ίδιο άνθρωπο που κάποτε πολεμούσε στο Ιράκ και στη Συρία. Μια σκηνή βγαλμένη από πολιτικό θρίλερ ή από ένα προσεκτικά σκηνοθετημένο σχέδιο επανένταξης ενός «επικίνδυνου παρελθόντος» στον δυτικό κόσμο.
Ο Αλ Σαράα, που είχε ιδρύσει τζιχαντιστική οργάνωση συνδεδεμένη με την Αλ Κάιντα και είχε πολεμήσει εναντίον αμερικανικών δυνάμεων, εμφανίζεται σήμερα ως «εκδημοκρατιστής». Από τον Ιανουάριο, όταν αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος μετά την πτώση του Μπασάρ αλ Άσαντ, έχει πραγματοποιήσει είκοσι διεθνείς επισκέψεις: Ριάντ, Άγκυρα, Μόσχα, ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και τώρα Ουάσιγκτον.
Η Δύση ξεχνά, η Συρία αιμορραγεί
Ενώ στην Ουάσιγκτον στρώνονται κόκκινα χαλιά, στη Συρία η βία έχει απλώς αλλάξει πρόσημο. Το BBC καταγράφει ένα σιωπηλό πογκρόμ εναντίον Αλαουιτών και Χριστιανών – των κοινοτήτων που κάποτε στήριξαν τον Άσαντ.
Στην επαρχία Χομς, μασκοφόροι με μοτοσικλέτες επιτίθενται σε χωριά, πυροβολώντας αδιακρίτως. Στο Φαράγγι των Χριστιανών, ο Ουισάμ και ο Σαφίκ Μανσούρ δολοφονήθηκαν από άγνωστο αναβάτη. «Τα όπλα μάς τα πήραν και τα άφησαν στα χέρια των αντιπάλων», λέει ο πατέρας του Ουισάμ. «Σήμερα ο γιος μου, αύριο εγώ».
Λίγα χιλιόμετρα μακριά, ο 46χρονος παντοπώλης Σαάμπαν αλ Εζελντίν εκτελέστηκε έξω από το μαγαζί του μόνο και μόνο επειδή ήταν Αλαουίτης. «Τον σκότωσαν επειδή ήταν Αλαουίτης. Τίποτα άλλο», λέει ο αδελφός του.
Η 14χρονη Γκίνα δολοφονήθηκε στο μπαλκόνι της από σφαίρες αγνώστων. «Ήταν το καλύτερο παιδί», λέει η μητέρα της. «Πίστεψα ότι μετά τον Άσαντ θα ζούσαμε ελεύθερα. Τώρα τρέμω κάθε φορά που ακούω μηχανή».
Η Συριακή Δικτυακή Οργάνωση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα καταμετρά τουλάχιστον 40 Αλαουίτες νεκρούς στη Χομς μέσα σε πέντε μήνες – δασκάλους, αγρότες, παιδιά. Καμία δολοφονία δεν έχει εξιχνιαστεί.
Ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη, διπλωματία χωρίς μνήμη
Ο προσωρινός υπουργός Δικαιοσύνης υπόσχεται δημόσιες δίκες για εγκλήματα μίσους – υποσχέσεις που μένουν στα χαρτιά. Οι Αλαουίτες ερημώνουν τα χωριά τους, οι οικογένειες σωπαίνουν από φόβο.
Η διεθνής κοινότητα ανταγωνίζεται να «κερδίσει» τη Συρία: η Μόσχα κρατά την Ταρτούς, η Άγκυρα και το Ριάντ επενδύουν, η Ουάσιγκτον ποντάρει στον πρώην εχθρό της. Ο Αλ Σαράα δηλώνει στο 60 Minutes: «Δεν ευθυγραμμιζόμαστε πια με κανέναν, επιλέγουμε συνεργασίες με όλους».
Πίσω από τη ρητορική κρύβεται ένα καθεστώς χωρίς θεσμούς, χωρίς διαφάνεια, χωρίς δικαιοσύνη.
Η εικόνα του πρώην τζιχαντιστή να χαμογελά δίπλα στον Αμερικανό πρόεδρο είναι η πιο σκληρή υπενθύμιση ότι η διεθνής πολιτική μετρά το αίμα με επιλεκτική μνήμη. Όταν 14χρονα κορίτσια δολοφονούνται επειδή γεννήθηκαν Αλαουίτισσες και η Δύση υποδέχεται τον άνθρωπο που ηγήθηκε της βίαιης ανατροπής, το ερώτημα είναι αναπόφευκτο:
Ποια Συρία αποκαθιστά σήμερα η διεθνής κοινότητα – τη Συρία της ειρήνης ή τη Συρία της σιωπηλής εκδίκησης;
