Πώς βλέπει ο Τραμπ τις σχέσεις με τη Ρωσία – Διαχείριση της ήττας στην Ουκρανία

Ανάλυση του Σταύρου Λυγερού

Στις 12/2/2025 πραγματοποιήθηκε και επισήμως το εναρκτήριο λάκτισμα των διαπραγματεύσεων ΗΠΑ-Ρωσίας. Μπορεί τα διεθνή ΜΜΕ να ομιλούν για διαπραγματεύσεις επίλυσης του Ουκρανικού, αλλά για να υπάρξει μία τέτοια βιώσιμη συμφωνία επίλυσης πρέπει να προηγηθεί η απόψυξη των αμερικανορωσικών σχέσεων, οι οποίες βρίσκονταν στο χειρότερο σημείο από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό έγινε στο Ριάντ.

Το δυτικό “κόμμα του πολέμου” καταγγέλλει τον Τραμπ ότι έσπασε το κλίμα δαιμονοποίησης και απομόνωσης της Ρωσίας, χωρίς να πάρει αντάλλαγμα, ότι μετέτρεψε τη Μόσχα από “παρία” σε ισότιμο συνομιλητή. Αυτού του είδους η καταγγελία, ωστόσο, εκλαμβάνει σαν δεδομένο αυτό που ήταν η επιδίωξη της Συλλογικής Δύσης τα προηγούμενα χρόνια. Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική. Τα δυτικά ΜΜΕ αποσιωπούν ότι το τηλεφώνημα του Τραμπ στον Πούτιν έγινε όταν είχε αποτύχει η προσπάθεια της Δύσης να επιφέρει τη στρατηγική ήττα της Ρωσίας μέσω του πολέμου, των κυρώσεων, της δαιμονοποίησης και της διεθνούς απομόνωσης, όπως επεδίωκε.

Η Ρωσία δαιμονοποιήθηκε κι απομονώθηκε από τη Συλλογική Δύση, αλλά η Συλλογική Δύση δεν είναι όλο το διεθνές σύστημα. Ο Παγκόσμιος Νότος –περισσότερο ή λιγότερο– στάθηκε στο πλευρό της Ρωσίας, όπως φάνηκε και στη σύνοδο κορυφής των BRICS+ πριν λίγους μήνες. Επίσης, η ρωσική οικονομία είχε ρυθμό ανάπτυξης 4,1% το 2024. Το σημαντικότερο, όμως, από όλα είναι ότι οι Ρώσοι κερδίζουν τον πόλεμο στην Ουκρανία. Μπορεί τα εδαφικά κέρδη τους να μην είναι εκ πρώτης όψεως εντυπωσιακά, κυρίως της βραδύτητας στην προέλαση που επιβάλουν τα drones, αλλά είναι καθοριστικά για την πορεία του πολέμου.

Ακόμα πιο σημαντικό από τα εδαφικά κέρδη είναι το γεγονός ότι οι ουκρανικές αμυντικές γραμμές είναι υπό κατάρρευση, όπως ομολογούν –με μεγάλη καθυστέρηση– και τα δυτικά ΜΜΕ. Είναι αποκαλυπτικό ότι ο αρχηγός των ουκρανικών μυστικών υπηρεσιών Μπουντάνοφ, σε κλειστή συνεδρίαση της Βουλής, έχει πει ότι εάν δεν προκύψει συμφωνία μέχρι το καλοκαίρι, η Ουκρανία θα αντιμετωπίσει υπαρξιακή απειλή. Τα ίδια είπε με άλλα λόγια και ο πρώην σύμβουλος του Ζελένσκι και υποψήφιος για την προεδρία, Αρεστόβιτς.

Στρατηγική ήττα για Ουκρανία και Δύση
Η στρατηγική ήττα της Ουκρανίας, όμως, ισοδυναμεί με στρατηγικό πλήγμα των ΗΠΑ. Η παγκόσμια κοινότητα βλέπει και κρίνει. Επί προεδρίας Μπάιντεν, η Συλλογική Δύση έκανε τα πάντα για να κάμψει τη Ρωσία, αλλά απέτυχε. Τόσες κυρώσεις δεν έχουν ποτέ επιβληθεί. Το αποτέλεσμά τους, όμως, είναι απογοητευτικό. Η δε διαφαινόμενη νίκη της Ρωσίας, όπως συμβαίνει πάντα στην Ιστορία, ενισχύει το κύρος και την επιρροή της. Κι αυτό μετράει πολύ περισσότερο από τις αναμφίβολα σημαντικές απώλειές της.

Σ’ όλα αυτά πρέπει να προσθέσουμε και το γεγονός ότι η Ουάσινγκτον εξώθησε τη Ρωσία στην αγκαλιά της Κίνας, ότι η Ινδία ουσιαστικά στηρίζει τη Ρωσία, ότι οι μοναρχίες του Κόλπου απέρριψαν τις πιέσεις του προέδρου Μπάιντεν για αύξηση της παραγωγής πετρελαίου, καθώς και το γεγονός ότι μειώνεται η μέχρι τώρα παντοκρατορία του δολαρίου στην αγορά ενέργειας.

Όταν, λοιπόν, ανέλαβε ο Τραμπ είχε να αντιμετωπίσει μία εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση. Η προσπάθεια του Μπάιντεν να στριμώξει τη Ρωσία, εντάσσοντας την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ, εξελισσόταν σε μπούμερανγκ. Δεν γνωρίζω τι ακριβώς σκεφτόταν ο Τραμπ, αλλά πιθανολογώ πως θα είχε φερθεί διαφορετικά εάν η Ρωσία ήταν έτοιμη να γονατίσει. Τώρα, προσπαθεί να μειώσει τις ζημιές. Και σ’ αυτή την προσπάθεια τον διευκολύνει ότι εμφανίζεται ως τομή κι όχι ως συνέχεια της πολιτικής Μπάιντεν.

Ο Τραμπ απέκλεισε τους Ευρωπαίους όχι μόνο επειδή δεν τους εκτιμά ως δυνάμεις, αλλά κυρίως επειδή για τους δικούς τους λόγους έχουν παραμείνει εγκλωβισμένοι στην προηγούμενη φάση του πολέμου, όταν στη Δύση θεωρούσαν δεδομένη τη νίκη του Κιέβου, ή τουλάχιστον την αποσταθεροποίηση του καθεστώτος Πούτιν. Η διαπραγμάτευση θα είναι διμερής (Τραμπ-Πούτιν και δύο αντιπροσωπείες), επειδή –όπως προανέφερα– πριν αρχίσει το παζάρι για το Ουκρανικό, πρέπει να αποψυχθούν οι αμερικανορωσικές σχέσεις.

Εάν, όπως φαίνεται, η διαπραγμάτευση Τραμπ-Πούτιν προχωρήσει και συμφωνηθούν τα βασικά, θα κληθεί και το Κίεβο να διαπραγματευθεί επιμέρους ζητήματα. Η δε Ευρώπη θα κληθεί επίσης, επειδή θα της ζητηθεί να αναλάβει ευθύνες, τόσο για την ανασυγκρότηση της εναπομείνασας Ουκρανίας, όσο και για την παροχή εγγυήσεων στο Κίεβο. Οι ΗΠΑ είναι αποφασισμένες να απεμπλακούν από την Ουκρανία.

Διαβάστε τη συνέχεια στο slpress.gr