Κάθε χρόνο στις 17 Μαρτίου, από το Δουβλίνο μέχρι τη Νέα Υόρκη και από το Σικάγο μέχρι το Σίδνεϊ, εκατομμύρια άνθρωποι φορούν κάτι πράσινο, κρατούν μια μπίρα στο χέρι και γιορτάζουν την ημέρα του Αγίου Πατρίκιου (Saint Patrick’s Day). Αυτό που ξεκίνησε ως μια θρησκευτική γιορτή στην Ιρλανδία του 17ου αιώνα, εξελίχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα πολιτιστικά φαινόμενα παγκοσμίως.
Ποιος ήταν ο Άγιος Πατρίκιος;
Παρά τη στενή του σύνδεση με την Ιρλανδία, ο Άγιος Πατρίκιος δεν ήταν Ιρλανδός. Γεννήθηκε στη Ρωμαϊκή Βρετανία στα τέλη του 4ου αιώνα. Σε ηλικία 16 ετών, απήχθη από Ιρλανδούς πειρατές και μεταφέρθηκε στην Ιρλανδία ως σκλάβος. Μετά από έξι χρόνια κατάφερε να αποδράσει, αλλά επέστρεψε στο νησί ως ιεραπόστολος.
Σύμφωνα με την παράδοση, χρησιμοποίησε το τριφύλλι (shamrock) για να εξηγήσει στους Ιρλανδούς την έννοια της Αγίας Τριάδας. Αυτός είναι και ο λόγος που το τριφύλλι έγινε το εθνικό σύμβολο της χώρας και το πράσινο το χρώμα της γιορτής.
Η εξέλιξη της γιορτής: Από την εκκλησία στις παρελάσεις
Για αιώνες, η 17η Μαρτίου ήταν μια θρησκευτική γιορτή όπου οι παμπ παρέμεναν κλειστές. Η μετατροπή της σε «πάρτι» οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στους Ιρλανδούς μετανάστες στις ΗΠΑ. Η πρώτη παρέλαση δεν έγινε στην Ιρλανδία, αλλά στη Νέα Υόρκη το 1762 από Ιρλανδούς στρατιώτες που υπηρετούσαν στον βρετανικό στρατό.
Σήμερα, η γιορτή περιλαμβάνει:
Μεγάλες Παρελάσεις: Με την 5η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης να φιλοξενεί τη διασημότερη.
Πράσινα Ποτάμια: Στο Σικάγο, ολόκληρος ο ποταμός βάφεται πράσινος με ειδική οικολογική μπογιά.
Global Greening: Εμβληματικά μνημεία όπως ο Πύργος του Άιφελ, το Κολοσσαίο και η Όπερα του Σίδνεϊ φωτίζονται με πράσινο χρώμα.
Μύθοι και Λαογραφία: Οι Leprechauns
Δεν υπάρχει Saint Patrick’s Day χωρίς τους Leprechauns, τα μικροσκοπικά, δύστροπα ξωτικά της ιρλανδικής μυθολογίας. Λέγεται ότι περνούν τον χρόνο τους φτιάχνοντας παπούτσια και κρύβοντας χρυσές λίρες σε ένα καζάνι στην άκρη του ουράνιου τόξου. Αν καταφέρεις να πιάσεις ένα, είναι υποχρεωμένο να σου φανερώσει τον θησαυρό του!
Γιατί γιορτάζουμε κι εμείς;
Η γιορτή έχει ξεπεράσει τα σύνορα της καταγωγής. Όπως λένε οι ίδιοι οι Ιρλανδοί, «την ημέρα του Αγίου Πατρίκιου, όλοι είναι Ιρλανδοί». Είναι μια ευκαιρία για παρέα, ζωντανή μουσική (Celtic rock και παραδοσιακά όργανα) και μια απόδραση από την καθημερινότητα.
Στην Ελλάδα, οι ιρλανδικές παμπ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη γεμίζουν παραδοσιακά από κόσμο που θέλει να γευτεί μια μαύρη μπίρα (stout) και να συμμετάσχει στη διεθνή αυτή ευθυμία.
