Ζητούν άμεση απόσυρση της ρύθμισης που καθιστά όμηρο τον δικηγόρο, υποκαθιστά τα αιρετά όργανα και δημιουργεί κινδύνους για τη χρηστή διοίκηση
Την κατηγορηματική του αντίθεση εκφράζει ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών (ΔΣΑ) σχετικά με την προωθούμενη ρύθμιση στο νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης όπου επιχειρείται η μετατροπή της Νομικής Υπηρεσίας των ΟΤΑ σε αυτοτελές αποφασιστικό όργανο άσκησης ένδικων μέσων.
«Εγείρεται σοβαρό θεσμικό και συνταγματικό ζήτημα που αγγίζει τον πυρήνα της έμμισθης δικηγορικής εντολής και την αυτοτέλεια των ΟΤΑ. Μεταβάλλεται δηλαδή, ο ρόλος της Νομικής Υπηρεσίας από υποστηρικτικό και συμβουλευτικό όργανο σε αυτοτελές αποφασίζον όργανο και εκτρέπεται ο θεσμικός ρόλος των δικηγόρων των ΟΤΑ αφού η νομοθετική ρύθμιση παρακάμπτει τον φυσικό εντολέα, υποκαθιστά και διαστρέφει την εντολή του» τονίζει σε ανακοίνωσή του ο ΔΣΑ.
Δικηγόροι σε… θέσεις μάχης
Στο πλαίσιο των ενστάσεων του, ο Σύλλογος θέτει τρία κρίσιμα σημεία- αγκάθια στην προωθούμενη ρύθμιση:
* Καταργείται το δικαίωμα των αιρετών να αποφασίζουν για άσκηση ένδικων μέσων
Όπως αναφέρει ο ΔΣΑ «η κυβέρνηση επιδιώκει να καταργήσει την ανάγκη λήψης απόφασης από τη Δημοτική Επιτροπή και το Δημοτικό Συμβούλιο προς άσκηση εφέσεων κατά δικαστικών αποφάσεων που δικαιώνουν συμβασιούχους, καθιστώντας τη διαδικασία υπηρεσιακή και υποχρεωτική, καταργώντας το δικαίωμα των αιρετών συλλογικών οργάνων (Δημοτικό/Περιφερειακό Συμβούλιο) να αποφασίζουν τη μη άσκηση ενδίκων μέσων και την αποδοχή πρωτόδικων δικαστικών αποφάσεων που δικαιώνουν σχετικά με τις δικαστικές διεκδικήσεις των συμβασιούχων».
* Εκτρέπεται ο θεσμικός ρόλος των έμμισθων δικηγόρων
Η νομοθετική ρύθμιση παρακάμπτει τον φυσικό εντολέα, υποκαθιστά και διαστρέφει την εντολή του, αναφέρει ο ΔΣΑ. «Με την επιχειρούμενη νομική ρύθμιση όμως χάνεται το στοιχείο της αμοιβαίας εμπιστοσύνης ανάμεσα στον δικηγόρο και στον εντολέα του και η βασική αρχή της έμμισθης εντολής ότι ο δικηγόρος ενεργεί κατ’ εντολή και όχι αυτοβούλως. Άρα, είναι παράνομο να υποχρεώνεται ο δικηγόρος να κινεί δίκες χωρίς εντολή ή ακόμη και κατά παράβαση ρητής εντολής μη άσκησης ένδικου μέσου, μετατρέποντας τον δικηγόρο από πληρεξούσιο σε θεσμικό υποκατάστατο του διοικούντος οργάνου, και καθιστώντας τον δικηγόρο φορέα αλλότριας διοικητικής ευθύνης, αφού η υποχρεωτική άσκηση ενδίκων μέσων δημιουργεί πειθαρχικό και αστικό κίνδυνο για τον δικηγόρο» σημειώνει.
Επιπρόσθετα, τονίζει πως «δεν είναι θεσμικά ανεκτό ο δικηγόρος να τίθεται σε καθεστώς ομηρίας με σκοπό τον περιορισμό των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Η έμμισθη δικηγορική εντολή έχει επικουρικό και υποστηρικτικό χαρακτήρα και δεν μπορεί να υποκαθιστά τη βούληση και την ευθύνη των αρμόδιων αιρετών οργάνων διοίκησης. Κάθε αντίθετη πρακτική αλλοιώνει τον θεσμικό ρόλο του δικηγόρου, υπερβαίνει τα όρια της εντολής του και δημιουργεί κινδύνους για τη χρηστή διοίκηση και την προστασία του δημόσιου συμφέροντος».
* Παραβίαση της δημοκρατικής νομιμοποίησης
Παράλληλα, σύμφωνα με τον ΔΣΑ «η υποκατάσταση των αιρετών οργάνων συνιστά παραβίαση της αρχής της δημοκρατικής νομιμοποίησης. Η μεταφορά της αρμοδιότητας αυτής από τα αιρετά όργανα σε μη αιρετούς δικηγόρους, αποκόπτει τη λήψη απόφασης από τη δημοκρατική νομιμοποίηση, ενώ δημιουργεί θεσμικό έλλειμμα λογοδοσίας και αντισυνταγματικότητας ως προς το άρθρο 102 παρ. 2 Συντάγματος που κατοχυρώνει την οργανωτική, τη διοικητική, και την λειτουργική αυτοτέλεια των ΟΤΑ, η οποία, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει την ελεύθερη επιλογή του αν, πότε και πώς ο οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης θα προσφύγει στη δικαιοσύνη».
