Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Δημήτρης Γ. Παπαδοκωστόπουλος • dpapadokostopoulos@naftemporiki.gr
Το νερό ως υπηρεσία είναι φθηνή και θα παραμείνει και μετά τις αυξήσεις που επιβάλλει η ΕΥΔΑΠ. Αυτό όμως δεν λέει τίποτα και κυρίως δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της λειψυδρίας, μέσω των αυξήσεων.
Όσον αφορά τα νοικοκυριά, όση κατανάλωση και να κάνουν, ακόμα και αλόγιστη, δεν είναι αυτή που θα κάνει τη διαφορά και θα μειώσει κι άλλο -εμφανώς τουλάχιστον-τη στάθμη στον Μόρνο.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι η λογική πίσω απ’ τις αυξήσεις της ΕΥΔΑΠ, που είναι και η λογική του ελληνικού κράτους, που υποτίθεται πάει να λύσει ένα πρόβλημα με τρόπο που σαφώς δεν το αντιμετωπίζει ούτε κατά διάνοια.
Η διαχείριση νερού στην Ελλάδα είναι άγνωστη λέξη και φαίνεται κάθε καλοκαίρι στους κάμπους της χώρας, με τον τρόπο που γίνεται, τις περισσότερες φορές, το πότισμα.Το νερό κυλάει άφθονο -είτε από γεωτρήσεις, είτε μεταφερόμενο από ποτάμια, είτε απ’ το δίκτυο-, με τη σπατάλη να είναι ολοφάνερη. Και όπως άφθονο πέφτει στο χωράφι, έτσι και γρήγορα στεγνώνει, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών… χωρίς πάλι και γι’ αυτό να υπάρχει πρόβλεψη.
Αυτή η πρακτική συνεχίζεται χρόνια τώρα και θα συνεχίσει να συνεχίζεται, καθώς δεν υπάρχει βούληση να αλλάξει κάτι στο συγκεκριμένο ζήτημα. Το Ισραήλ, που έχει πολύ λιγότερο νερό, έχει αναπτύξει μεθόδους ποτίσματος που ευνοούν και τις καλλιέργειες και κάνουν ταυτόχρονα και οικονομία.
Εμείς, αντίθετα, στην Ελλάδα, ενώ γενικά έχουμε πολλά νερά και πηγές αμέτρητες στα βουνά μας, φθάσαμε στο άλλο άκρο, να κινδυνεύουμε να μην έχουμε να πιούμε…
Και στο τερατώδες Λεκανοπέδιο είναι συχνή η εικόνα αγωγών που σπάνε και επισκευάζονται με μεγάλη καθυστέρηση. Κρατική η ΕΥΔΑΠ και λογικό είναι να κινείται με τις ανάλογες ταχύτητες. Και δεν φταίνε μόνο τα μνημόνια που με τις περικοπές έφθασαν τα πράγματα στο απροχώρητο… Σίγουρα έχουν κι αυτά ευθύνη, αλλά η αδιαφορία για τα δημόσια αγαθά προϋπήρχε των μνημονίων, δυστυχώς,και συνεχίζει να υφίσταται, ενδεδυμένη αρκετές φορές και με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια…
Το νερό που χάνεται λόγω σπατάλης, σε όλη την Ελλάδα, ελπίζουμε να το αναπληρώσει ο Θεός τον χειμώνα με τις βροχές και τα χιόνια. Αν σταθεί γενναιόδωρος, οι ταμιευτήρες θα γεμίσουν και το ίδιο έργο θα συνεχιστεί μέχρι την επόμενη φορά που θα αρχίσουμε να βλέπουμε ξανά τον βυθό του Μόρνου.
Αν τώρα οι βροχές δεν έρθουν, ελπίζουμε η Αθήνα να μη διψάσει με τη βοήθεια των νερών της Ευρυτανίας, που, ακόμα κι αν μεταφερθούν στην πρωτεύουσα, θα δώσουν μια προσωρινή λύση, μέχρι την επόμενη φορά που η λειψυδρία θα μας χτυπήσει ξανά την πόρτα.
Υπάρχει, βέβαια, και η λύση της διαχείρισης των υδάτων με τα απαιτούμενα έργα και τον προγραμματισμό, αλλά για διαχείριση να μιλάμε τώρα… παραφράζοντας λίγο τους Λακεδαιμονίους του Καβάφη…
Ναυτεμπορική
