Πέθανε η ΛΟΑΤΚΙ+ ακτιβίστρια Πάολα Ρεβενιώτη

 Στα 68 της χρόνια πέθανε η ακτιβίστρια Πάολα Ρεβενιώτη, μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.
Η Πάολα Ρεβενιώτη υπήρξε εκδότρια, φωτογράφος, δημιουργός ντοκιμαντέρ και από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 μια από τις πρώτες ακτιβίστριες του ελληνικού ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος, πρωτοπόρος στη μάχη για τα δικαιώματα των τρανς ατόμων.

Το 1981 ίδρυσε το περιοδικό «ΚΡΑΞΙΜΟ». Τη δεκαετία του 1990 συνέβαλε στη διοργάνωση από τις πρώτες πορείες Pride στην Αθήνα.

Τα τελευταία χρόνια ασχολήθηκε κυρίως με την παραγωγή ντοκιμαντέρ, εστιάζοντας σε ιστορικά, κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Συνεργάστηκε με την ομάδα Paola Team Documentaries, ενώ υπήρξε και ραδιοφωνική παραγωγός στο ΡΑΔΙΟΜέΡΑ.

Στο βιογραφικό της ακτιβίστριας, που αναρτήθηκε από το ΜεΡΑ 25, διαβάζουμε: 

"Η Πάολα γεννήθηκε στον Πειραιά και μεγάλωσε στο Κερατσίνι. Φοίτησε στη Σχολή Υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού στον Πόρο, χωρίς να αποφοιτήσει, καθώς διώχθηκε με ρατσιστικό τρόπο.
Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στο κίνημα για την απελευθέρωση των τρανς, ούσα η πρώτη πρόεδρος του Σωματείου Αλληλεγγύης Τρανς Ελλάδας. Εξέδωσε το θρυλικό περιοδικό «Κράξιμο», το πρώτο μεγάλης εμβέλειας έντυπο που ασχολήθηκε με τα ζητήματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Παράλληλα με τη δράση της αυτή, υπήρξε πάντα πολιτικοποιημένη, συμμετείχε σε πολλά εγχειρήματα, ανάμεσά τους αυτό των Οικολόγων – Εναλλακτικών το 1989, με τους οποίους υπήρξε υποψήφια και από το 2019 στο ΜέΡΑ25 και το DiEM25. Υπήρξε υποψήφια βουλεύτρια και ευρωβουλεύτρια του ΜέΡΑ25 στις εκλογές του 2019, του 2023 και του 2024.

H ίδια η Πάολα, θύμιζε ότι «πήρε το πτυχίο της στη Λεωφόρο Συγγρού και έκανε μεταπτυχιακό στην οδό Αθηνάς και διδακτορικό στη Λεωφόρο Καβάλας».
Στη ζωή της, μέσα από τη δράση της και από το κινηματογραφικό της έργο, επέλεξε να μη σιωπήσει ποτέ για τα βιώματά της, ακόμα και τα πιο δύσκολα, τον ρατσισμό, τους εκβιασμούς και τις κακοποιήσεις που είχαν να αντιμετωπίσουν οι ΛΟΑΤΚΙ+ στον αγώνα τους για επιβίωση και χειραφέτηση, συμβάλλοντας να βγουν χιλιάδες ζωές από τη ντουλάπα. Ταυτόχρονα, συνέδεε πάντα αυτόν τον αγώνα με τον αγώνα των φτωχών, απέναντι στον κόσμο των προνομίων.
Μεγάλωνε εδώ και 20 χρόνια ένα παιδί.
Η απώλεια της Πάολας Ρεβενιώτη αφήνει φτωχότερο τον κόσμο των δικαιωμάτων, της αλληλεγγύης, της περηφάνιας και της χειραφέτησης. Όμως η πολιτεία της σε αυτόν τον κόσμο, τον έχει καταστήσει εδώ και χρόνια πολύ πιο πλούσιο.
Κρατάμε την παρακαταθήκη της για μια απενοχοποιημένη αριστερά, για μια ζωή γεμάτη αγάπη, ερωτισμό και περηφάνια.
Σε αποχαιρετάμε σπουδαία συντρόφισσα"