Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 84 ετών ο γνωστός κινηματογραφιστής Γιώργος Πανουσόπουλος, αφήνοντας πίσω του μια βαριά καλλιτεχνική κληρονομιά. Από τους κορυφαίους και πιο ερωτικούς σκηνοθέτες του εγχώριου σινεμά, μέγιστος υμνητής του ελληνικού καλοκαιριού, ο Γιώργος Πανουσόπουλος άφησε έντονο αποτύπωμα στον ελληνικό κινηματογράφο.
Οι ταινίες του παρουσιάστηκαν σε σημαντικά διεθνή φεστιβάλ, γνώρισαν την αγάπη του ελληνικού κοινού και επανέρχονταν συχνά στο επίκεντρο αφιερωμάτων και κινηματογραφικών αναλύσεων -επηρεάζοντας γενιές κινηματογραφιστών και οπτικοακουστικών δημιουργών.
Στη διάρκεια της μακράς πορείας του διαμόρφωσε ένα προσωπικό κινηματογραφικό σύμπαν, όπου ο ερωτισμός, η αστική ατμόσφαιρα και το λεπτό χιούμορ συνυπήρχαν με μια βαθιά ανθρώπινη ματιά στους χαρακτήρες του.
Η πορεία του
Ο Γιώργος Πανουσόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1942 και από νωρίς στράφηκε προς την τέχνη της εικόνας. Σπούδασε κινηματογράφο και φωτογραφία στο εξωτερικό και ξεκίνησε την επαγγελματική του διαδρομή ως διευθυντής φωτογραφίας, αποκτώντας μια ιδιαίτερη σχέση με τη δύναμη της κινηματογραφικής εικόνας.
Πριν αφοσιωθεί πλήρως στη σκηνοθεσία, εργάστηκε σε ντοκιμαντέρ, διαφημιστικές παραγωγές και τηλεοπτικά έργα. Στις ταινίες του συχνά αναλάμβανε πολλαπλούς ρόλους – από το σενάριο και τη σκηνοθεσία έως τη φωτογραφία και την παραγωγή – λειτουργώντας ουσιαστικά ως ένας ολοκληρωμένος δημιουργός πίσω από κάθε πτυχή της κινηματογραφικής διαδικασίας.
Το 1977 τιμήθηκε με διάκριση ειδικών επιτευγμάτων για τη φωτογραφία του στην ταινία «Άρχοντες» του Μανούσου Μανουσάκη.
Στην πορεία του συνεργάστηκε, σε πλήθος σημαντικών παραγωγών και έφερε την κινηματογραφική του αισθητική σε διαφήμιση, τηλεόραση και μεγάλες διεθνείς εκδηλώσεις. Η συμβολή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της πολυσχιδούς του δράσης.
Ως σκηνοθέτης γύρισε «Ταξίδι του Μέλιτος» το 1979 και συνέχισε με τους εμβληματικούς «Απέναντι», το 1981. Η ταινία του “Μανία” του 1985 διαγωνίστηκε στο 36ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και το «Μ’ αγαπάς;» του 1989 στο 46ο Διεθνές Φεστιβάλ της Βενετίας. Ακολούθησαν: η «Ελεύθερη Κατάδυση» το 1995, το «Μια Μέρα τη Νύχτα» το 2001 και η «Τεστοστερόνη», το 2004.
Η τελευταία του ταινία
Το «Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει», γυρισμένο το 2018, ήταν και η τελευταία του ταινία.
Ο Γ. Πανουσόπουλος αφήνει πίσω του ένα σημαντικό έργο που συνέβαλε καθοριστικά στην εικόνα του ελληνικού κινηματογράφου και της οπτικοακουστικής δημιουργίας, αποτελώντας έμπνευση για νέες γενιές δημιουργών.
Το 2005, στο πλαίσιο του 46ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, πραγματοποιήθηκε μεγάλο αφιέρωμα στο έργο του. Τότε προβλήθηκαν οι ταινίες «Ταξίδι του μέλιτος», «Οι απέναντι», «Μανία», «Μ’ αγαπάς;» και «Ελεύθερη κατάδυση», καθώς και τηλεοπτικές παραγωγές όπως «Ταφεία», «Η γιορτή των προγόνων», «Millenium 2000» και «Η τελευταία δύση της χιλιετίας».
Σύζυγός του ήταν η ηθοποιός Μπέτυ Λιβανού.
