Η βιτρίνα είναι ο κράχτης. Των προς πώληση εμπορευμάτων στο εσωτερικό του καταστήματος. Αν ο κράχτης μοιάζει με τις έρημες παραλίες κάποιων τουριστικών περιοχών (βλ. Αίγινα), ποιος θα μπει να... ψωνίσει; Μέσα Αυγούστου... Και το κράτος –σε όλες του τις εκφάνσεις– έκανε πάλι το θαύμα του. Την ώρα που... ανοίγει τις πόρτες του στις επενδύσεις (υπάρχουν, αλήθεια, τόσο θαρραλέοι επενδυτές;), αφήνει ελεύθερο το τέρας της παλινωδίας, της πολυνομίας και των αποφάσεων της τελευταίας στιγμής να κατασπαράξει ό,τι πολυτιμότερο διαθέτει αυτός ο τόπος. Τις παραλίες νησιών και άλλων παράκτιων τουριστικών περιοχών που παραμένουν κλειστές και ανεκμετάλλευτες, ενώ η περίοδος των διακοπών μετράει μέρες. Αν η καθυστέρηση έκδοσης της σχετικής εγκυκλίου για την παραχώρηση των παραλιών σε ιδιώτες από τους Δήμους, καθώς και οι ασφυκτικές προθεσμίες για την ολοκλήρωση των διαδικασιών, είχαν τη λογική του τεστ, τότε μπράβο στους εμπνευστές. Ποντάροντας στην έλλειψη αντανακλαστικών εκ μέρους αρκετών δημοτικών αρχόντων, υφάρπαξαν νομότυπα τα πιο ακριβά περιουσιακά στοιχεία των Δήμων, τις παραλίες, εφόσον οι υπηρεσίες τους δεν κατόρθωσαν να τις δημοπρατήσουν σε διάστημα 40 ημερών. Ε τσι, η δημοπράτηση των πλαζ περιήλθε στην αρμοδιότητα των αρμοδίων υπηρεσιών της κεντρικής διοίκησης με το αζημίωτο. Οι Δήμοι εισπράττουν ένα υποτυπώδες ποσό και το κρατικό ταμείο τη μερίδα του λέοντος. Το γεγονός ότι αυτός ο... ευφυής ελιγμός της τελευταίας στιγμής –τουλάχιστον για το καλοκαίρι του 2017– προκάλεσε μια άκρως δυσφημιστική για τη χώρα μας εντύπωση, καθώς και μια σειρά παράπλευρων απωλειών, φαίνεται πως απασχολεί λίγους. Τους άμεσα ενδιαφερομένους. Είναι αλήθεια ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση, και ειδικότερα η πρωτοβάθμια, έχει ευνουχιστεί. Χωρίς οικονομικούς πόρους, οι Δήμοι μοιάζουν πλέον με γραφεία παραπόνων όπου ο πολίτης μπορεί να εκτονωθεί, χωρίς όμως να βρει λύση στο πρόβλημά του. Το πορτοφόλι το κρατάει η Περιφέρεια, που, όταν θέλει και μπορεί, όλο και κάτι τσοντάρει. Τα πράγματα ωστόσο δεν είναι μόνο έτσι. Η γκρίνια των δημάρχων για την υποβάθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης καλύπτει την αδυναμία τους να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της εποχής και του μεγάλου κορβανά που λέγεται ΕΣΠΑ. Όταν δήμοι, όπως η Αίγινα, με σοβαρά προβλήματα υποδομών δεν φροντίζουν να υποβάλουν μελέτες για την ένταξη έργων στο ΕΣΠΑ, με αποτέλεσμα να χάνονται πολύτιμα κονδύλια, ποιος φταίει; Το 2020 είναι κοντά. Το ΕΣΠΑ εκπνέει. Ας επωφεληθούμε όσο είναι καιρός. Κι αν το όραμα υλοποιηθεί επί των ημερών άλλου δημάρχου, δεν πειράζει. Άλλωστε, και το μεγάλο έργο του υποθαλάσσιου αγωγού ύδρευσης της Αίγινας επί δημαρχίας Κουκούλη εκπονήθηκε. Ο νυν δήμαρχος του νησιού όμως θα κόψει την κορδέλα! Παιχνίδια της τύχης… Σίλα Αλεξίου